- پیشگفتار 1
- مقدمه 3
- بخش اول: حیات و مرگ 6
- حیات و مرگ در روایات 7
- تلاش شیطان برای ربودن ایمان در دم مرگ (فلسفه شهادتین) 9
- راه حل های ارائه شده در روایات و سخن بزرگان: 11
- 1.حضور فرشتگان 13
- رویدادها ی هنگام مرگ 13
- 2.حضور پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و علی (علیه السلام) 14
- 3.حضور چهارده معصوم (علیهم السلام) 17
- 4.وداع اعضاء بدن با همدیگر 18
- 5.شنیده شدن بعضی نداها 18
- سخت ترین حالت برای مجرم 19
- عذاب قبر، فشار قبر 24
- علل عذاب قبر 27
- 1.نماز بی وضو _ عدم یاری ضعفا 27
- 2.سخن چینی 28
- 3.غیبت 29
- 4.عدم اجتناب از بول 29
- 5.دوری کردن از همسر 30
- 6.سستی در نماز 30
- 7.کفّاره تضییع نعمتها 31
- 8.سخت گیر بودن و دیر راضی شدن 31
- 9.بد اخلاقی 31
- 10.ضد ولایت بودن _ هر چند فقط در مورد یک امام باشد 33
- 12.عدم برآوردن حاجت مؤمن 34
- 11.از روی غفلت خنده های مستانه کردن 34
- حقیقت فشار قبر 36
- عوامل رافع عذاب قبر 36
- سوغاتی های مرگ 53
- توبه از گناهان 55
- با حقیقت نمی شود شوخی کرد 56
- کی به زیارت مردگانمان برویم؟ 58
- کی مرده به زیارت می آید؟ 59
- برزخ 62
- چرا بدن نمی پوسد؟ 64
- بدن برزخی 68
- آیا می فهمد مرده است؟ 69
- مهمانی های برزخ 70
- پاره ای از تجسمات مردم در برزخ 71
- روایات 78
- برهوت 80
- اشاره 81
- بخش دوم: احتضار 81
- احتضار 82
- پس اندازی برای لحظه احتضار و شب اول قبر خودمان 86
- عوامل راحت جان دادن 88
- برخی از عوامل سخت جان دادن 88
- کفن 94
- حنوط 97
- غسل میّت 97
- غسل مسّ میّت 101
- نماز میّت 102
- فرشتگان و نماز بر میّت 104
- تشییع 105
- دفن 107
- قبرستان 115
- آنچه باید در قبرستان رعایت شود 118
- بخش سوم: گذری به برزخ 120
- اشاره 120
- گذری به برزخ 121
- بهشت 126
- بخش چهارم: آری، به راستی می شود زیبا مرد 127
- اشاره 127
- امام خمینی «رضوان الله تعالی علیه» 129
- شهید محراب آیه الله مدنی 131
- آیه الله صالحی مازندرانی 132
- شیخ بهائی 133
- شهید دستغیب 134
- شهید شیخ عبدالله میثمی 136
- آیه الله شیخ حسنعلی نخودکی 138
- آیه الله سید علی قاضی 140
- آیه الله بهاءالدینی 141
- حکیم هیدجی 144
- شیخ مرتضی طالقانی 145
- شهید ثالث ملا محمدتقی برغانی قزوینی 147
- فهرست منابع 150
پاره ای از تجسمات مردم در برزخ
1.گروهی هستند که قلّاب های آتشین در بینی آنها فرو برده و میان جهنم معلّقشان کرده اند: «اینان کسانی هستند که خداوند مال حلال روزی آنان کرده ولی دنبال حرام رفته حرام خواری می کنند.» (1)
2.گروهی در سفره گسترده مقابلشان، هم گوشت های پاک هست، هم گوشت های آلوده و گندیده، ولی گوشت های گندیده را می خورند: «اینان کسانی هستند که در دنیا غذای حلال را رها کرده حرام می خورند.»
3.عدّه ای سر و صورت هایشان را با سنگ شکسته و له می کنند: «اینان کسانی اند که نماز عشا را نمی خوانند و از روی غفلت و اهمیّت ندادن آن را ترک می کنند.»
4.جمعی آتش از دهان و پشتشان شعله ور است: «این جماعت اهل خوردن مال یتیم هستند.»
5.برخی لب هایشان مثل لب های شتر می ماند، جمعی موکّلند لب هایشان را ببرند و سنگ های آتشین در دهانشان بگذارند و آن سنگ ها از زیرشان بیرون می آ ید: «اینان کسانی اند که اموال اطفال یتیم را از روی ظلم می خورند.»
6.گروهی شکم هایشان آن قدر بزرگ است که نمی گذارد ازجا برخیزند: «اینان رباخواران امت اسلام هستند که هرگاه عزم برخاستن می کنند شیطان مزاحمشان می شود و همواره آنان را می آزارد. سرنوشت شان مثل آل فرعون است که شب و روز بر آتش عرضه می شوند و آتش را به آنان می نمایانند و دائماً فریادشان بلند است و می گویند: قیامت کی بر پا می شود؟
1- انسان از مرگ تا برزخ، ص 40.