ص:12
1- . محمد محمدی ری شهری، میزان الحکمه، حدیث 19164.
2- . نهج البلاغه، خطبه 64.
3- شیخ صدوق، امالی، ص 97.
امام سجاد در پاسخ به همین پرسش فرمودند: «از خانه ها و بناها و قصرهایش فراغت یافته باشد»؛ گفتند: چگونه؟ فرمود: «به این که از گناهانش توبه کرده باشد و مشغول به انجام کارهای نیک باشد و بر خدای کریم وارد شود».(1)
البته کسانی که عمری در گناه و غفلت به سر برده اند و پرونده ای سیاه دارند، نه تنها آماده مرگ نیستند، بلکه از آن وحشت دارند. آنچه این آمادگی را فراهم می آورد، ترک گناهان و جبران اشتباهات و ذخیره اعمال صالح است، که اینها ره توشه انسان در مسیر طولانی پس از مرگ است. باید حساب را صاف و روشن و بار گناهان را سبک کرد.
2.1. اجل و حتمیت مرگ
هر کس در این دنیا عمری معین دارد و روزی فرصت زندگی او به پایان می رسد. «اَجَل»