تربیت از دیدگاه قرآن صفحه 117

یادی از مرحوم آخوند ملا عباس تربتی

دوست دارم این جا از کسی نام ببرم که سراسر وجودش عبودیت بود. من چندجلد کتاب به مسئول محترم دانشگاه دادم که انشاء الله بشود برای همه تهیه شود وهمه بخوانند. در این کتاب سرگذشت یک عبد و بنده خدا، پدر مرحوم آقای راشد خطیب معروف یعنی مرحوم آخوند ملا عباس تربتی، به قلم خود آقای راشد به رشته تحریر در آمده . این مرد یک روحانی بظاهر روستایی و در روستای کاریزک، 15 کیلومتری تربت حیدریه ، هم ساکن بود.بسادگی زندگی می کرد و درضمن کشاورزی درس هم می خواند، اما کلید رمز بندگی خدا را به چنگ آورده بود .او خدا را می خواست و اراده اش اراده خدایی بود و خدا هم اراده او را احترام می گذاشت.

مرحوم آقای راشد می نویسد: شش ساله بودم، مریض شده بودم - پس از بهبودی ،به طور طبیعی بچه کوچک بهانه جویی می کند- اردیبهشت ماه بود، درختها تازه برگ کرده بودند. گفتم: سیب می خواهم. 60-70 سال قبل بود، در مشهد هم سیب پیدانمی شد تا چه رسد به تربت، آن هم در روستا. همین که گفتم سیب می خواهم پدرم رقت کرد ولی چیزی نگفت. مادرم رفت به طرف گهواره که از بچه کوچک سر بزند واو را شیر بدهد، مشاهده کرد که یک سیب تازه و پر آب در گهواره است. از پدرم پرسیداین سیب از کجا؟ پدر هیچ نگفت. خوب دل پدر شکست و رقت کرد، سیب خواست و خداونداراده اش را جامه عمل پوشاند. این یعنی بنده من برای من کار بکند، من هم برایش کار می کنم. تو یک قدم نزدیک شو، من ده قدم تو را جلو می برم، تو یک حسنه انجام بده ، من ده برابر به تو می دهم. در جلسه قبل از بهلول برایتان گفتم که چگونه احسان کرد و پاداشش را ده برابر ، آن هم نه نسیه،بلکه نقد گرفت:«مَنْ جَاءَ بِالْحَسَنَهِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثَالِهَا » (انعام/ 60).