تربیت از دیدگاه قرآن صفحه 14

صفحه 14

دایه و مادر را در نظر بگیرید، دایه بچه را بغل می گیرد، می بوسد، می بوید. مادرهم در بغل می گیرد و می بوسد و می بوید . بچه در کجا رشد پیدا می کند؟ دربغل مادرمی گوید: من این جا نشأت گرفتم. در درون و جان من، در تار و پود و اعصاب من،درکمون روان من، محبت مادر خوابیده است. اصلا ضربان قلب مادر برایم چیزی استکه نمی توانم بیان بکنم، اما می دانم که ضربان قلب او مرا پرورش می دهد؛ یعنی من ازاو هستم. حالا آن ارزشهایی که در جان انسان هست، قرآن مانند مادر برای نوازش کردن آن آمده است. خالق ما، در درون جان ما ذخایری قرارداده است، و همان خالق این قرآن را فرستاده و فرموده است: ««ص وَالْقُرْآنِ ذِی الذِّکْرِ» (ص/1) شما را به یاد مطالب خودتان می اندازد. نه این که الآن بایستی ابزاری گرفت و شکلی برای شماترسیم کرد،بلکه باید زغال سنگها را برطرف کرد و الماس را در آورد. آری، در بین زغال الماس هست. زغال سنگها را باید برطرف کرد و الماس را در آورد. لابلای زغال سنگها الماس بوده است.

بعد در جای دیگر شیرین تر از اینها را گفته است: «وَلَقَدْ یَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّکْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّکِرٍ »

(قمر/17) (1)

اکنون باید از دانشگاههای جهان پرسید: آیا شما شیوه ای برای تربیت دارید؟ و آیامی توانید بگویید که می خواهیم درون جان را پالایش دهیم ؟ اگر چنین چیزهایی هست آثار و نشانه های آن کجاست؟

اکنون از سخنگوی بزرگ اسلام علی علیه السلام بشنوید که در اوایل نهج البلاغه چنین می فرماید: «فبعث فیهم رسله وواتر الیهم انبیاءه لیستادوهم میثاق فطرته ویذکروهم مسی نعمته ویحتجوا علیهم بالتبلیغ ویثیروا لهم دفائن العقول»؛(2)


1- قرآن رابری یاد آوری فرو فرستادیم، پس آیا کسی نیست یاد آور بشود؟.
2- نهج البلاغه، خطبه 1.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه