تربیت از دیدگاه قرآن صفحه 149

امت بزرگ و عزتمند مسلمان،امام راحل - قدس سره -این مصلح نامور،اینهاهمه محصولی بودند که پیامبر به دست آورد و نخلهای باروری بودند که از کشتزار اسلام وقرآن سر بر آوردند و جهانی را آبا ساختند، و آخرین و شکوهمندترین آنها حضرت ولی عصر - اروحنا فداه - است که مومنان به او امیدوارند و مستکبران از او در وحشت وهراس . اولین محصولی دسترنج آن حضرت همان اصحاب باوفایی بودندکه قرآن درباره آنان می فرماید:

«مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِینَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَی الْکُفَّارِ رُحَمَاءُ بَیْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُکَّعًا سُجَّدًا یَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا سِیمَاهُمْ فِی وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذَلِکَ مَثَلُهُمْ فِی التَّوْرَاهِ وَمَثَلُهُمْ فِی الْإِنْجِیلِ کَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَی عَلَی سُوقِهِ یُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِیَغِیظَ بِهِمُ الْکُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَهً وَأَجْرًا عَظِیمًا» (فتح 29).

امیر مؤمنان در نهج البلاغه، خطبه 96 نه به عنوان تفسیر آیه مذکور، اگرچه ما به عنوان تفسیر آن را می پذیریم درباره اصحاب پیامبر بزرگوار می فرماید:

لقد رأیت أصحاب محمد - صلی الله علیه و آله - فما اری احدا منکم یشبههم!لقد کانوا یصبحون شعثا غبره و قد باتوا سجدا وقیاما یرا وحون بین جباههم وخدودهم ویقفون علی مثل الجمر من ذکر معادهم. کان بین اعینهم رکب المعزی من طول سجودهم. اذا ذکر الله هملت اعینهم حتی تبل جیوبهم، و ما دوا کما یمید الشجریوم الریح العاصف خوفا من العقاب ورجاء) للثواب».

همانا من اصحاب پیغمبر، این تربیت یافتگان مکتب قرآن را می دیدم . ولی هیچکدام از شما را نمی بینم که به آنان شباهت داشته باشید صبح از خواب حرکت می کردند، موهایشان پریشان، رنگها پریده شب را در سجده وقیام بودند. گاهی پیشانی بر خاک و گاهی صورتها . وقتی که نام معاد را می شنیدند و به یاد آن می افتادند همچون اخگری در شب و تاب بودند و گویا روی آتش ایستاده بودند، داد می کشید. پیشانیها از