تربیت از دیدگاه قرآن صفحه 24

اجابت است که این را خود قرآن هم تصریح فرموده است ؛«وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِینَ وَالْأَنْصَارِ».

اینک شایسته است به یکی از دعاهای مذکور در مفاتیح الجنان که همیشه در اختیارشماست اما شاید کمتر بدان توجه کرده باشید نظری بیافکنیم. در دعایی که در وظایف شب جمعه ذکر شده و پس از مناجات شعبانیه دعایی با چنین مضامینی بلند ندیده ام چنین می خوانیم: « اللهم صل علی محمد وآل محمد وهب لی الغداه رضاک و اسکن قلبی خوفک و اقطعه عمن سواک حتی لا ارجو ولا اخاف الا ایاک. اللهم صل علی محمد وآله وهب لی ثبات الیقین و محض الاخلاص و شرف التوحید و دوام الاستقامه ومعدن الصبر والرضا بالقضاء والقدر». .

در این دعا شرف توحید و یگانه پرستی از خداوند خواسته شده و این مهم یک شرف خوانده شده است. بنابر این یگانه پرستی یک شرافت است و مراد از ذکر نیز در آیه«لَقَدْ أَنْزَلْنَا إِلَیْکُمْ کِتَابًا فِیهِ ذِکْرُکُمْ» همان شرافتمندی در سایه توحیداست، توحیدی که درباره آن می فرماید: ««وَآتَیْنَا مُوسَی الْکِتَابَ وَجَعَلْنَاهُ هُدًی لِبَنِی إِسْرَائِیلَ أَلَّا تَتَّخِذُوا مِنْ دُونِی وَکِیلًا»(اسراء/ 2)؛«ما به موسی کتاب دادیم و آن را مایه هدایت بنی اسرئیل قرار دادیم که جز مرا وکیل مگیرید»

یادشان بخیر کسانی که برای ما کتاب نوشتند و این جمله را در آغاز آن قرار دادند که اول العلم معرفه الجبار و آخر العلم تفویض الامر الیه» یعنی سرآغاز علم شناخت خداست و سر منزل نهایی آن از خود بی خود شدن وهمه کار را به خداوند واگذاشتن.

اینک به آیه 27 و 28 و 29 سوره تکویر باز می گردم آن جا که می فرماید: ««إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِلْعَالَمِینَ لِمَنْ شَاءَ مِنْکُمْ أَنْ یَسْتَقِیمَ »،«این قرآن چیزی جز یادآوری وذکر برای جهانیان نیست، برای کسانی از شما که بخواهند استقامت داشته باشند»