تربیت از دیدگاه قرآن صفحه 35

دوبیان از امیرالمؤمنین علی (علیه السلام)

قبل از ورود به تحلیل، از یک انسان راستین، امیر المؤمنین - علیه السلام- دو کلام نقل می کنم و بعد وارد تحلیل می شوم.

1- «ولبس المجر أن تری الدنیا لنفسک ثمنا وممالک عندالله عوضا»(1) ؛

بد سوداگری و بد دادوستدی است که دنیا را بهای خود حساب بکنید. -نفرموده آنچه در آن زندگی می کنید که متعلقات خودت باشد، نه، بلکه فرموده است «ولبس المتجر ان تری الدنیا» و آنچه دارید بدهید و دنیا را بگیرید. اگر چنین کنید سخت زیان کرده اید و کاملا مغبون هستید.

2- «آلا حر یدع هذه الکلماظه لأهلها انه لیس لأنفسکم ثمن الاالجه فلاتبیعوهاالابها»(2)

مباد آن که دانشجویی و اندیشمندی تصور کند که آن دنیا که در خطبه 32 الآن بیان کردیم. همان دنیایی که حول وحوش انسان قرار دارد، یعنی خانه وزن و بچه وزندگی واینهاست. نه، دنیا به این سعه ای که دارد این جوابش در این کله قصیره است : «آلاحر یدع هذه اللماظه لأهلها»؛ آزاد مردی نیست این لماظه را برای اهلش رها کند؟لماظه بقیه طعام در دهان است و دنیا در نظر ایشان لماظه است ؛ «آلا حریدع هذه الماظه لأهلها انه لیس لأنفسکم ثمن" الاالجه» ؛ برای شما برای جان شما،ارزش وثمن نیست جز بهشت . آنچه که می تواند مقابله کند با جان شما فقط بهشت است.

بهشت یعنی چه؟ یعنی زمان بی نهایت، شادمانی بی نهایت، معارف و کمال

1- نهج البلاغه، خطبه 36
2- همان، حکمت 456.