تربیت از دیدگاه قرآن صفحه 41

طبیعت نمودی از قدرت خداست

تمام اینها آیاتند. ««وَمِنْ آیَاتِهِ أَنْ خَلَقَکُمْ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ إِذَا أَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُونَ وَمِنْ آیَاتِهِ أَنْ خَلَقَ لَکُمْ مِنْ أَنْفُسِکُمْ أَزْوَاجًا لِتَسْکُنُوا إِلَیْهَا وَجَعَلَ بَیْنَکُمْ مَوَدَّهً وَرَحْمَهً إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ وَمِنْ آیَاتِهِ خَلْقُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافُ أَلْسِنَتِکُمْ وَأَلْوَانِکُمْ إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِلْعَالِمِینَ وَمِنْ آیَاتِهِ مَنَامُکُمْ بِاللَّیْلِ وَالنَّهَارِ وَابْتِغَاؤُکُمْ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّ فِی ذَلِکَ لَآیَاتٍ لِقَوْمٍ یَسْمَعُونَ»(روم/ 23٫20).

همه چیز، خواب و بیداری و اختلاف لهجه و شب و روز و خلقت خودمان، خلقت جفت و همسر اینها آیه اند، آیه، نشانه. همه نمودند برای مرکز قدرت بی نهایت ،عظمت بی نهایت وجلال بی نهایت .

آیه دیگری می فرماید:«سَنُرِیهِمْ آیَاتِنَا فِی الْآفَاقِ وَفِی أَنْفُسِهِمْ حَتَّی یَتَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ » (فصلت/53) ؛ بزودی نشان خواهیم داد آیاتمان را در جهان، در آفاق ودرجانشان تا «حَتَّی یَتَبَیَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ»روشن شود که فقط حق اوست«ذَلِکَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ وَأَنَّ مَا یَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ هُوَ الْبَاطِلُ وَأَنَّ اللَّهَ هُوَالْعَلِیُّ الْکَبِیرُ». آن علمی که من بها دادم، علمی بود که این نشانه ها، آیه ها و پرتوها همه برای رسیدن به مرکز

استقلال، به مرکز حی قیوم، به مرکز همه جمالها و جلالهاست و بدبخت غربی که در اینجا مانده است. لذا از جاهلهای ما جاهل تراند چرا؟ چون خدا نکند غرور از خرده علم بیاید. خدا نکند انسان اول اجتهاد دارای غرور شود. می گوید علامه چرا اینجارا نفهمیده؟چرا سید مرتضی دقت نکرده؟ اما وقتی به آخر اجتهاد رسید، کوچک می شودو می گوید : آفرین بر علامه که پنج مذهب را دائم در ذهن داشته است. ما حتی نمی توانیم فقه خودمان را همه را در ذهن داشته باشیم.

خدا نکند انسان در آدرس بماند. آدرس دادند به او که برو منزل، این قدر این آدرس