تربیت از دیدگاه قرآن صفحه 73

لهم دفائن العقول»(1)نهفته است؛ فطرت در «لیستادوهم میثاق فطرته، وعلم در یثیروا لهم دفائن العقول».

ما دستگاه حفظ داریم مطالب را می گیریم . دستگاه فکر داریم، ارتباط بین اینهابرقرار می کنیم. حافظه می گیرد، فکر ارتباط برقرار می کند و علم زاییده می شود؛یعنی با ارتباط دادن اصغر واکبر ، صغری و کبری یک قانون جدید پدید می آید و این علم است.

بنابر این ، فکر حکم قابله را دارد برای تصورات ما، ارتباطات را دست و پا می کند وبر اثر آن، ارتباط مخفی پدیدارها آشکار می شود. بعد دو مقدمه پهلوی هم قرار می گیردو یک مطلب جدید با آن دو مقدمه پدید می آید، به نام علم. این خصیصه انسان است .در هیچ حیوانی این موجود نیست. احساس دارند حیوانها، اما زایاندن نه .

آنچه گفتیم بدین معناست که ای غارنشین، ای دو دستت ضعف و ناتوانی، تودر آینده از غار به کاخها، و از زمین به آسمان خواهی رفت و آن قدر ابزار و آلات قوی خواهی ساخت که برای کهکشانها پیام بفرستی و جواب بگیری. این انسان ارزشمند است که از قرآن راجع به علم و ارزش آن صحبت کردم، فقط می خواهم پیوند مطالب رابه سمع محترمتان برسانم. خیلی هم معطل نشوم.

اما فطرت، به معنای ارتباط با خدا و ارتباط با ارزشها عجین در جان انسان است وایجاد کننده شوق و شور است، به طوری که هستی خود و متعلقات خود را در راه اینفطرت، هدیه می کند:

««قُلْ إِنْ کَانَ آبَاؤُکُمْ وَأَبْنَاؤُکُمْ وَإِخْوَانُکُمْ وَأَزْوَاجُکُمْ وَعَشِیرَتُکُمْ وَأَمْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَارَهٌ تَخْشَوْنَ کَسَادَهَا وَمَسَاکِنُ تَرْضَوْنَهَا أَحَبَّ إِلَیْکُمْ مِنَ اللَّهِ