تربیت از دیدگاه قرآن صفحه 79

می گیرم، بفهمم آن جا غذا ندارم، غذا تهیه می کنم، بفهمم به یک سردرد مبتلا می شوم و آن جا هم دوانیست از این جا دارو تهیه می کنم اگر بفهمم من فاقد همه چیزم. و یکدموجود قوی، نیرومند بی نهایت پرتوان -حالا تعبیر توان شاید تعبیر شایسته ای نباشد-پر قدرت با من هست و من در همه وقت هیچم ولی او به من می دهد ««اللَّهُ نُورُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ »(نور/ 35) کار درست است. خداوند می فرماید: هر کس روی هرچه هر گونه اثری دارد مال من است اگر پیغمبر هم هدایت کرده مال من است: ««الر کِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَیْکَ لِتُخْرِجَ النَّاسَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَی النُّورِ بِإِذْنِ» (ابراهیم / 1)؛تو ابلاغ کن اما اذن من لازم است.

به بابل رفتند از هاروت و ماروت، مطالب گفتند: «مَا یُفَرِّقُونَ بِهِ بَیْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ وَمَا هُمْ بِضَارِّینَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ»(بقره/102)؛ حتی سحرهم اسم مرا لازم دارد. مگر ممکن است یک موجود در قلمرو من مستقل بشود؟ در مورد عیسی« «إِذْ قَالَ اللَّهُ یَا عِیسَی ابْنَ مَرْیَمَ اذْکُرْ نِعْمَتِی عَلَیْکَ وَعَلَی وَالِدَتِکَ إِذْ أَیَّدْتُکَ بِرُوحِ الْقُدُسِ تُکَلِّمُ النَّاسَ فِی الْمَهْدِ وَکَهْلًا وَإِذْ عَلَّمْتُکَ الْکِتَابَ وَالْحِکْمَهَ وَالتَّوْرَاهَ وَالْإِنْجِیلَ وَإِذْ تَخْلُقُ مِنَ الطِّینِ کَهَیْئَهِ الطَّیْرِ بِإِذْنِی فَتَنْفُخُ فِیهَا فَتَکُونُ طَیْرًا بِإِذْنِی» (مائده / 110) همان گل را هم که به شکل پرنده است، گل است هنوز روح در آن دمیده نشده، این هم به اذن من است. همان گل ساده هم به اذن من است.نفخ نفس تو در این گل پرنده مانند«نفخت» به اذن من است. مبدل شدن به طیر زنده ، به اذن من است. دست کشیدن به چشم کور و بینا شدن و «تبری الأکمه» کسی که مادزاد چشم نداشته به اذن من است. آن که کار می کند من به شما داده ام و می دهم. مال من است ازقلمرو من خارج نیست. دربهشت هم جاودانه قرار می دهم.اما«إِلَّا مَا شَاءَ رَبُّکَ»«خَالِدِینَ فِیهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ إِلَّا مَا شَاءَ رَبُّکَ »(هود/ 107). درجهنم هم «َالِدِینَ فِیهَا مَا دَامَتِ السَّمَاوَاتُ وَالْأَرْضُ إِلَّا مَا شَاءَ رَبُّکَ» .به توی