آرامش ابدی صفحه 117

1- سوره زخرف، آیه 71: «وفیها ما تشتهی الا نفس وتلذ الاعین».

2- ر.ک: الاحتجاج، ج2، ص580؛ بحار، ج53، ص163، ح4؛ تفسیر نور الثقلین، ج4، ص613؛ 120 پرسش در محضر امام زمان علیه السلام، اثر نگارنده.

(13) «جنات عدن » چیست؟

یکی از مواهب خاصه خداوند متعال به خاصانی از بهشتیان ، این است که مسکن های پاکیزه و منزلگاههای مرفه در قلب بهشت(عدن) در اختیار آن ها می گذارد.«وَمَسَاکِنَ طَیِّبَهً فِی جَنَّاتِ عَدْنٍ »(1)

«عدن» در لغت به معنی«توقف طولانی»(= اقامت و پایدار) است و لذا«عدن» که جایگاه بقای مواد خاص است این کلمه اطلاق می شود. از پاره ای از آیات قرآن بر می آید که جنات عدن محل خاصی از بهشت پروردگار است که بر سایر باغ های بهشت امتیاز دارد.

در احادیث اسلامی و کلمات مفسران این امتیاز به اشکال مختلف بیان شده است. در حدیثی از پیامبر صلی الله علیه و آله چنین می خوانیم که فرمود.«عَدن الدارُ اللهِ الَّتِی لَم تَرَها عَینٌ و لَم یَخطُرُ عَلی قَلبِ بَشَرٍ، لا یَسکُنُها غیرُ ثَلاثهٍ النَبییّنَ، و الصَّدَّیقینَ و الشُّهداء؛(2) عدن آن خانه پروردگار است که هیچ چشمی آن را ندیده، و به فکر کسی خطور نکرده و تنها سه گروه در آن ساکن می شوند:پیامبران، صدیقان (آن ها که پیامبران را تصدیق کرند و از آن ها حمایت کردند) و شهیدان».

شیخ صدوق رحمه الله در کتاب«الخصال» خویش از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل کرده که فرمود:«من سره ان یحیا حیاتی و یموت مماتی و یسکن جنتی التی واعدنی الله ربی، جنات عدن... فلیوال 6.