- پیشگفتار: 1
- مفهوم جنت(بهشت) 3
- فراگیر بودن بهشت 7
- اسباب ورود به بهشت 9
- موارد دیگر عوامل و اسباب ورود به بهشت الهی: 25
- جمع بندی: 31
- بهشت بر چه کسانی حرام است؟ 33
- فصل چهارم: درهای هشتگانه بهشت 39
- دروازه های بهشت: 39
- نوشته های ابواب بهشت: 42
- درجات بهشت 48
- درجات ویژه در بهشت 52
- پائین ترین منازل بهشت 52
- عظمت نعمتهای بهشت: 54
- ویژگی های نعمتهای بهشتی: 56
- نعمت های بهشتی در بیان نمی گنجد: 56
- نعمتهای مادی و معنوی در بهشت: 57
- الف: نعمت های مادی 59
- 1- غرفه بهشتی 59
- اشاره 59
- قصرهای شعیان حضرت علی علیه السلام: 61
- سرخی قصر امام حسین علیه السلام: 61
- توصیف دیگری از قصرهای شیعیان 62
- 8- غذای بهشتیان 84
- اشاره 84
- 1- خرما:«فِیهِمَا فَاکِهَهٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ »(الرحمن:68) 86
- اشاره 86
- 2- انار:«فِیهِمَا فَاکِهَهٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ ».(الرحمن:68) 87
- 3- انجیر: «والتین و الزیتون»(تین:1) 88
- 4- زیتون:«وَالتِّینِ وَالزَّیْتُونِ »(تین:1) 90
- 5- انگور: «حدائق و اعنابا»(نبا:32) 91
- 1- سلام و تحیت: 97
- اشاره 97
- (1)آیا مومنانی که فاقد عمل صالحند وارد بهشت می شوند؟ 102
- (4) آیا زندگی در بهشت یکنواخت است؟ 108
- (5) آیا اگر کسی مقام انبیاء را بخواهد به او داده می شود: 109
- (6) آیا چیزهایی که در این دنیا حرام است ، تقاضای آ ن در بهشت ممکن است؟ 110
- (7) چرا در برخی آیات«تَجْرِی مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ » آمده است؟ 111
- (8) نوجوانان بهشت کیانند؟ 112
- (9) آیا در بهشت صبح و شامی هم وجود دارد؟ 113
- (10) اهل بهشت با چه زبانی با همدیگر صحبت می کنند؟ 114
- (11) شغل اهل بهشت چیست؟ 114
- (14) سرنوشت اطفال مشرکین؟ 118
- (18) چگونگی ارتباط بهشتیان با دوزخیان؟ 124
- (19) نخستین کسی که داخل بهشت می شود ،کیست؟ 125
- (21) چرا در مورد بهشت تعبیر به «ارث» شده است؟ 132
1- ر.ک النوادر راوندی، ص107؛ بحار، ج90، ص333، ح23.
2- ر.ک: الکافی، ج2 ص175 ح15؛ و الشرح الکبیر ج2 ص 303؛ نیل الاوطار، ج4، ص47
3- ر.ک:امالی شیخ صدوق، ص90؛ خصال، ج1، ص321؛ بحار، ج74، ص 115.
4- ر.ک: بحار، ج70، ص265، ح 15؛ مستدرک الوسائل، ج12، ص 9ف ح13368.
«هرکه غضب نکند، پس بهشت برای او است؛ هرکه غیبت نکند؛ پس بهشت برای او است؛ هرکه حسادت نکند، پس بهشت برای او است».
52- یتیمی را کفایت نمودن:
رسول خدا صلی الله علیه و آله: یا علی ! مَن کَفی یَتِیماً فِی نَفَقَتِهِ بِمالِهِ حَتی یُستَغنِی، وَجَبَت لَهُ الجَنَّه.(1)
«ای علی! هرکه یتیمی را با مال خود کفایت کند و او را بی نیاز گرداند، بهشت بر او واجب می شود».
امام صادق علیه السلام:«وقتی یتیمی گریه کند عرش خدا به اهتزاز در آید، پس خداوند تبارک و تعالی گوید: کیست آن کسی که این بنده مرا، که در سنین خردسالی پدر و مادرش را از دست داده است ، به گریه انداخته است؛ به عزت و جلال و مقام رفیعم قسم ، هیچ بنده مومنی نیست که او را آرامش دهد، مگر اینکه بهشت را برایش واجب گردانم».(2)
53- یکسال اذان گفتن:
رسول خدا صلی الله علیه و آله:مَن اَذَّنَ فی مصرٍ مِن اَمصارِ المُسلِمین سَنَه وَجَبَت لَهُ الجَنَه.(3)
«هرکس در دیار مسلمانان یکسال اذان گوید، بهشت بر او واجب شود».
54- دختر بزرگ کردن:
رسول خدا صلی الله علیه و آله: مَن عالَ ابنَتَینِ اَو ثَلاثاً کانَ مَعِی فِی الجَنَه.(4)
«هرکس دو دختر یا سه دختر را بزرگ کند، همراه من در بهشت خواهد بود».
55- سرودن شعر در مورد اهل بیت علیهم السلام:5.