جهنم کمینگاه بزرگ صفحه 130

1- ر.ک: ثواب الاعمال: 125 ؛ وسائل الشیعه 259:6 ح7899 ؛ کشف الغطاء 303:2.

2- ر.ک: ثواب الاعمال: 127؛ وسائل الشیعه 145:6 ح 7574.

الضّرع؛(1) کسی که از ترس خدا گریه کند داخل آتش نمی شود تا شیر به پستان برگردد».

پیامبر اکرم (صَلَی اللهُ عَلیه وَآله وسَلم) در این کلام نورانی با اسلوبی شیوا که در اصطلاح، تعلیق به محال نامیده می شود می فرماید: چنین کسی وارد جهنّم نمی شود، چون شیر به پستان برنمی گردد که قرآن عظیم می فرماید: «....حتی یلج الجمل فی سمّ الخیاط».

از امام صادق (علیهِ السَّلام) روایت شده که فرمود: «و اغسل قلبک بماء الحزن؛ (2) و بشو و پاک کن دل خود را از چرک گناه، به آب حزن و گریه و انابه».

در حدیث است که: یک قطره اشک ندامت، خاموش می کند دریای غضب الهی را.(3)

و نیز حدیث است که: در روز قیامت، شخصی را به حسابگاه حاضر سازند که در دنیا به حسب ظاهر، عملهای خوب کرده باشد و عملهای او را به جناب احدیّت عرض کنند، حضرت باری «عزّ اسمه»، هر یک از عملهای او را به عیبی و قصوری معیوب کند و آن شخص مأمور شود به ادخول جهنّم، یک موی از مژه چشم او، بعد از طلب اذن عرض کند که: خداوندا، این شخص در شبی از شبها، یاد تقصیرات خود کرده، رقّت نمود و در چشم او اشک به هم رسید، به قدر آنکه من تر شدم، خداوند عالم به عزّت آن اشک، او را آمرزد و از جهنّم نجات دهد.(4) .