جهنم کمینگاه بزرگ صفحه 55

1- ر.ک: الکافی 44:4؛ معراج السعاده: 406.

میان رکن و مقام بایستی و دو هزار هزار سال نماز گزاری و چندان گریه کنی که نهرها از اشکهای تو جاری شود و درختان از آن سیراب گردند و آنگاه با بخل و لئامت بمیری خدا تو را سرنگون به جهنّم می افکند، وای بر تو مگر نمی دانی که خدا می فرماید: «وَ مَن یَبخَل فَإنَّما یَبخَلُ عَن نَفسِهِ»(1) و هر که بخل کند تنها بر خود بخل می کند.» «وَ مَن یُوقَ شُحَّ نَفسِهِ فَاوُلئِکَ هُمُ المُفلِحونَ؛(2) و آنان که از بخل نفس خویش محفوظ مانند، رستگارانند».(3)

18- تعقّل نکردن

یکی از اسباب ورود به جهنّم استفاده نکردن از بزرگترین نعمت الهی به انسان، یعنی همان عقل و اندیشه است. اندیشه آیکه باعث انتخاب راه درست و مسیر زندگی انسان می شود. قرآن کریم یکی از صفات دوزخیان را همین عامل می داند و می فرماید:

وَ لَقَد ذَرَأَنَا لِجَهَنَّمَ کَثِیرِاً مِنَ الجِِنَّ وَ الانسِ لَهُم قُلُوبٌ لا یَفقَهُونَ بِهَا وَ لَهُم أعیُنٌ لا یُبصِرُونَ بِهَا وَ لَهُم آذَانٌ لا یَسمَعُونَ بِهَا اولئِکَ کَالأنعامِ بَل هُم أَضَلُّ اولئِکَ هُمُ الغَافِلُونَ.(4)

«به یقین، گروه بسیاری از جنّ و انس را برای دوزخ آفریدیم؛ آنها دلها [= عقلها]یی دارند که با آن (اندیشه نمی کنند، و) نمی فهمند؛ و چشمانی که با آن نمی بینند؛ و گوشهایی که با آن نمی شوند؛ آنها همچون چهارپایانند؛ بلکه گمراهتر! اینان همان غافلانند (چرا که با داشتن همه گونه امکانات هدایت، باز هم گمراهند)!». .