معرفت معاد صفحه 113

15. انسان و حیات اخروی

اشاره

مهمّترین بخش نظام حیات انسان را «حیات اخروی » تشکیل می دهد. این مهمّ به لحاظ جایگاه و ارزش حیات اخروی است ؛ چون برمبنای اعتقاد دینی ، حیات دنیوی فانی و زایل شونده است ، اما حیات اخروی باقی و پایدار است . خداوند متعال در آیات متعدّدی ، از خلود و جاودانگیِ نعمت های بهشت و عذاب های جهنّم خبر داده و زندگی حقیقی را زندگی آخرت دانسته است .

(إِنَّ الدَّارَ الآخِرَهَ لَهِیَ الْحَیَوَانُ لَوْ کَانُوا یَعْلَمُونَ )، (1)

به راستی سرای آخرت است که زندگانی حقیقی است ، اگر می دانستند.

امیرمؤمنان علی (علیه السلام) از آخرت با این اوصاف یاد کرده است : دارالاقامه، سرای جاودانی ، (2)دار قرار، (3)جایگاه ماندگاری ، ایّام بقاء، (4)روزگار باقی . نیز آن حضرت ،

آخرت را غایت خلقت انسان ، بیان کرده است  :

إِنّک مخلوق للاخره فاعمل لها؛ (5)

تو برای آخرت آفریده شده ای پس برای آن کار کن .

1- .العنکبوت ، آیه 64..
2- نهج البلاغه ، خطبه 220.
3- نهج البلاغه ، خطبه 157..
4- نهج البلاغه ، خطبه 203.
5- تصنیف غررالحکم ، ص 145. نیز در نهج البلاغه (نامه 31) آمده است : انّک خلقت للاخره .