معرفت معاد صفحه 273

5 _ 34. برخی از گناهان عامل ورود به جهنّم

گناهکاران درجات مختلفی دارند و انجام گناه از سوی آنان نیز دارای کیفرهای گوناگون است . برخی ، از راه توبه مورد بخشش قرار می گیرند. برخی در دنیا مجازات می شوند. برخی هم در مراحل مختلف عالم آخرت نسبت به گناهانشان مؤاخذه می شوند. بنابر برخی از احادیث و دیدگاه گروهی از متکلّمان امامیّه بعضی از آنها گناهشان به حدّی است که کارشان به جهنّم می کشد.

بنا بر روایت رسیده از امام محمّد باقر و امام جعفر صادق (علیهما السلام) گروهی را در جهنّم می سوزانند تا وقتی که مانند ذغال می شوند. سپس شفاعت ، ایشان را درمی یابد و از جهنّم خارج می شوند. آنان داخل بهشت می شوند، امّا در بهشت آنها را جهنّمیان می گویند. این جاست که همه صدا بلند می کنند که : خدایا این نام را از ما بردار، که این نام برداشته می شود. (1)

شیخ مفید نوشته است : برخی از کسانی که به خدا معرفت پیدا کرده است ؛ به خاطر نافرمانی خدای تعالی ، بسا که داخل آتش می شود جز این که در آن ، ابدی نخواهد ماند بلکه از آن جا به سوی نعمت همیشگی خارج خواهد شد، و دوزخ جز برای کافران ابدی نخواهد بود. (2)

علّامه حلّی می نویسد: گروهی از مؤمنان اهل کبائر پس از آن که داخل دوزخ می شوند به فضل الهی یا به شفاعت پیامبر (صلی الله علیه و آله) از آن جا خارج می شوند. (3)

1- ر.ک : الزهد، ص 96؛ حقّ الیقین ، ص 526.
2- تصحیح الاعتقاد، ص 118.
3- اجوبه المسائل المهنائیّه ، ص 66.