معرفت معاد صفحه 280

2 _ 36. جایگاه ارجمند بهشت

بهشت به عنوان منزلگاه همیشگی نیکان ، از جایگاه والایی در نظام آفرینش و هستی برخوردار است . این مکان مقدّس برترین غایت و نماد رستگاری جاوید است ، با نعمت هایی که نمی توان آنها را درک و توصیف کرد. در قرآن مجید آمده است : (فَمَنْ زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَأُدْخِلَ الْجَنَّهَ فَقَدْ فَازَ)؛ (1)پس هر که را از آتش (دوزخ )

دور دارند و به بهشت درآرند قطعاً کامیاب شده است .

گفته شده است : ورود به بهشت یک کار عادی تکوینی نیست . و  از  آتشی که خداوند سبحان به دشمنانش وعده داده ، هیچ کس ایمن نیست مگر با فضل خداوندی و عمل صالح . (2)

امیرمؤمنان علی (علیه السلام) فرموده است  :

کلّ نعیم دون الجنّه فهو محقور؛ (3)

هر نعمتی در برابر بهشت ، حقیر و کوچک است .

3 _ 36. ناتوانی انسان از شناخت نعمت های بهشتی

بهشت سرای ماندگار و مهمانخانه ذات اقدس الهی برای پاکان است . امام سجّاد (علیه السلام) در نیایش عرفه فرموده است  :

وجاور بی الأطیبین من أولیائک فی الجنان الّتی زیّنتها لأصفیائک وجلّلنی شرائف نِحَلک فی المقامات المعدّه لأحبائک ؛ (4)

در باغ هایی (در بهشت ) که آنها را برای برگزیدگانت آراسته ای (آفریده ای )

1- آل عمران ، آیه 185.
2- مناهج البیان (جزء چهارم )، ص 207.
3- نهج البلاغه ، حکمت 387.
4- صحیفه سجّادیّه ، دعای عرفه .