معرفت معاد صفحه 29

را ندارد. از این رو به مقتضای عدل الهی ، سرنوشت بشر با مردن پایان نمی یابد و انسان ها در سرای واپسین ، با نظامی عادلانه به جزا یا سزای کردار خود خواهند رسید. خداوند بزرگ در قرآن مجید، به شکل های گوناگون از این نظام عادلانه خبر داده است . بخشی از آیات به صورت کلّی ، نیکان و بدان را مقایسه کرده و آنان را یکسان ندانسته است . برخی آیات دیگر، شامل بشارت و انذار و وعده و وعید برای صالحان و طالحان است و بعضی دیگر موارد و مصادیق پاداش ها و کیفرها را شرح می دهد. خدای تعالی فرموده است  :

(أَفَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ * مَا لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ )؛ (1)

پس آیا فرمانبرداران را چون بدکاران قرار خواهیم داد؟ شما را چه شده؟ چگونه داوری می کنید؟

(أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِینَ کَالْفُجَّارِ)؛ (2)

یا پرهیزگاران را چون پلیدکاران قرار می دهیم؟

(وَخَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ بِالْحَقِّ وَلِتُجْزَی کُلُّ نَفْسٍ بِمَا کَسَبَتْ وَهُمْ لاَ یُظْلَمُونَ )؛ (3)

خداوند آسمانها و زمین را به حقّ آفریده است ، و تا هر کسی در برابر اعمالی که انجام داده است جزا داده شود، و به آنها ستمی نخواهد شد.

(فَمَنْ یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّهٍ خَیْرًا یَرَه* وَمَنْ یَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّهٍ شَرًّا یَرَه )؛ (4)

پس هر کس هموزن ذرّه ای نیکی کند آن را خواهد دید و هر کس هم وزن ذرّه ای بدی کند آن را خواهد دید.

1- القلم ، آیه 35 و 36.
2- ص ، آیه 28.
3- الجاثیه ، آیه 22.
4- الزلزال ، آیه 7 و 8.