معرفت معاد صفحه 297

(وَلَهُمْ فِیهَا أَزْوَاجٌ مُطَهَّرَهٌ )؛ (1)

و بهشتیان در آن جا همسرانی پاکیزه دارند.

مراد از پاکیزگی زنان ، پاکیزگی از انواع آلودگیها و صفات ناپسند و از تمامی عیوب و ویژگیهای نامطلوب است . پاکیزگی از حیض و نفاس است . (2)و در حقیقت آنان فاقد

معایب اخلاقی و رفتاری و نقایص جسمانی می باشند.

پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) به اباذر فرمود: ای ابوذر! اگر زنی از اهل بهشت ، در شبی تیره ، سر از آسمان دنیا بر آرد، جهان را بهتر از ماه شب چهارده روشن کند. (3)

گروهی از زنان بهشتی آنهایی هستند که در اثر ایمان و عمل صالح ، از دنیا وارد بهشت شده اند. خداوند بزرگ به هر مرد یا زن نیکوکار بهشت را وعده فرموده است  :

(وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثَی وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُوْلَئِکَ یَدْخُلُونَ الْجَنَّهَ یُرْزَقُونَ فِیهَا بِغَیْرِ حِسَابٍ )؛ (4)

و هر که کار شایسته ای کند، از مرد یا زن ، در صورتی که مؤمن باشد، چنین کسانی به بهشت درآیند و در آن جا بی حساب ، روزی می یابند.

(فِیهِنَّ خَیْرَاتٌ حِسَانٌ )؛ (5)

در آن جا (بهشت ) زنانی نیک خوی و نیک رویند.

شیخ صدوق از امام صادق (علیه السلام) روایت کرده است : «خیرات حسان » از زنان دنیایی هستند و آنها زیباتر از حورالعین می باشند. (6)نیز از آن حضرت روایت شده است  :

1- البقره ، آیه 25.
2- ر.ک : بحارالانوار، ج 8، ص 140.
3- مکارم اخلاق ، ج 2، ص 466.
4- غافر، آیه 40.
5- الرحمن ، آیه 70.
6- من لایحضره الفقیه ، ج 3، ص 469.