معرفت معاد صفحه 302

در قرآن مجید آمده است  :

(تَعْرِفُ فِی وُجُوهِهِمْ نَضْرَهَ النَّعِیمِ )؛ (1)

از چهره های آنها طراوت نعمت (بهشت ) را درمی یابی .

(وُجُوهٌ یَوْمَئِذٍ نَاعِمَهٌ )؛ (2)

در آن روز، چهره هایی شادابند.

گفته شده است : طراوت وجه ، می تواند ناشی از دو چیز باشد: یکی زیبایی صورت و حُسن جمال بهشتیان ، دیگری زندگی خوب و راحت در بهشت . هر دو نکته در مورد بهشتیان درست است ، امّا با توجّه به پیوستگی این آیه با آیات پس از آن ، ظاهرآ دومین وجه صحیح است . (3)

20 _ 36. نغمه ها و آوازهای بهشتی

یکی دیگر از خوشی های بهشتیان _ بنا بر احادیث _ آواز خوش است . امیرمؤمنان (علیه السلام) از حضرت داود (علیه السلام) به عنوان قاری بهشتیان یاد کرده است . (4)گفته شده است : از این

جمله معلوم می شود که حضرت داود (علیه السلام) در بهشت برای بهشتیان خواهد خواند، البته با نغمه ای بهشتی . (5)نیز از آن حضرت در مورد ویژگیهای بهشت روایت شده

است : چون چهارپایانشان روان شود، شتران راهوارشان صدا می کنند با صداهایی که شنوندگان بهتر از آن نشنیده اند. (6)

از حضرت صادق (علیه السلام) روایت شده است که حوریان با صداها و نغمه های دلربا

1- المطفّفین ، آیه 24.
2- الغاشیه ، آیه 8.
3- مناهج البیان (جزء سی ام )، ص 421.
4- نهج البلاغه ، خطبه 160.
5- معاد، ص 144.
6- صفات الشیعه ، ص 43.