معرفت معاد صفحه 317

سعیر: یعنی آتش . (1)سعیرالنار یعنی التهاب آن ، شعله و زبانه آتش . (2)این واژه  16

بار و مشتقّاتش سه مورد در قرآن مجید آمده است . از امام سجّاد (علیه السلام) منقول است که چون آتش جهنّم کم می شود، سعیر را می گشایند که جهنّم افروخته می شود. و این است معنی سخن حق تعالی : (کُلَّمَا خَبَتْ زِدْنَاهُمْ سَعِیراً) (3)هرگاه آتش آن به سردی

گراید آتش افروخته شان بیفزاییم .

سقر: یعنی احراق یا سوزاندن آتش . (4)«سقرات الشمس » یعنی شدّت تابش آن .

«یوم مُسمقّر». یعنی روزی با گرمای شدید و سوزان . یکی از نام های جهنّم . (5)این واژه

چهار بار در قرآن کریم آمده است . گفته شده است : سقر نام یکی از مواطن جهنّم است و در برخی از روایات تصریح شده است که آن یک وادی از وادی های جهنّم است . و ضمیر در آیه 31 سوره المدّثر به «سقر» برمی گردد و نه جهنّم و آتش و گستره گسترده آن . (6)

از حضرت امام محمّد باقر (علیه السلام) روایت شده است  :

در جهنّم کوهی است که آن را «صعود» گویند. در آن کوه ، وادی ای است که آن را «سَقَر» می نامند. در آن چاهی است که اسم آن هب هب است . هر گاه پرده از روی چاه برداشته شود، اهل دوزخ از شدّت حرارت و گرمی آن به فریاد آیند. و این منازل سرکشان و متکبّران است . (7)

لَظی : یعنی آتش و گفته شده است : زبانه خالص آتش . (8)این واژه یک بار در قرآن

کریم آمده است .

1- فرهنگ نوین ، ص 301.
2- الصحاح ، ج 2، ص 685.
3- الاسراء، آیه 97؛ حقّ الیقین ، ص 506.
4- معجم مقاییس اللغه ، ج 3، ص 86.
5- الصحاح ، ج 2، ص 687.
6- مناهج البیان (جزء 29)، ص 194.
7- روضه الواعظین ، ج 2، ص 382؛ تفسیر شریف لاهیجی ، ج 4، ص 647.
8- لسان العرب ، ج 15، ص 248.