معرفت معاد صفحه 359

8 _ 39. ستم و ستمگری

ستم و ستمگری و میل به ستمگران ، از اسباب ورود به جهنّم و چشیدن عذاب های دردناک آن است . خداوند متعال می فرماید :

ما برای ستمگران آتشی آماده کرده ایم که سراپرده هایش آنان را در بر می گیرد و اگر فریادرسی جویند، به آبی چون مس گداخته که چهره ها را بریان می کند یاری می شوند. چه بد نوشیدنی و چه بد آسایشگاهی است . (1)

(وَلاَ تَرْکَنُوا إِلَی الَّذِینَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّکُمْ النَّارُ)؛ (2)

و به آنان که ستم کرده اند میل نکنید که آتش به شما می رسد.

در روایت حضرت صادق (علیه السلام) آمده است : از جمله رکون به ستمگران ، آن است که به نزد پادشاه جابری برود و آنقدر (حتی در چنان زمان کوتاه ) حیات او را خواهد که دست به کیسه برد و به او عطا کند. (3)

9 _ 39. ترک خردمندی و حقایق وحیانی

عقل و پیامبر، دو حجّت (باطنی و ظاهری ) پرودگار جهان برای انسان ها است و بی اعتنایی به این دو حجّت قویم ، موجب نکبت و خذلان آدمی می شود. قرآن مجید گفت وگوی فرشتگان موکّل جهنّم با جهنّمیان را می آورد. از دوزخیان می پرسند : مگر بیم کننده ای نزد شما نیامد؟ در پاسخ می گویند :

(وَقَالُوا لَوْ کُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا کُنَّا فِی أَصْحَابِ السَّعِیرِ)؛ (4)

و گویند اگر ما می شنیدیم یا خردمندی می کردیم در زمره دوزخیان نبودیم .

1- الکهف ، آیه 29.
2- هود، آیه 113.
3- عین الحیات ، ص 504.
4- الملک ، آیه 10.