خالِدُونَ» (= و آن ها که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند، آنان اهل بهشت اند و همیشه در آن خواهند ماند.)(1) «وَ مَنْ یَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثی وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِکَ یَدْخُلُونَ الْجَنَّهَ وَ لا یُظْلَمُونَ نَقیراً» (= و کسی که چیزی از اعمال صالح را انجام دهد، خواه مرد باشد یا زن، درحالی که ایمان داشته باشد، چنین کسانی داخل بهشت می شوند و کمترین ستمی به آن ها نخواهد شد.)(2)
در قرآن کریم، واژۀ جنّت حدود 70 بار و واژۀ جَنّات 69 بار به کار رفته است و دنیایی از معارف و رهنمودها و آگاهی های نظری و عملی را در اختیار انسان قرار داده است. واژه های دیگری هم مثل فردوس، دارالسلام، دارالمقامه، دارالمتقین، نعیم، به ابعاد و درجات
بهشت الهی اشاره می کند. با اندکی تلاوت و تدبّر ساده در آیات قرآن، می توان این امور را از شروط و
1- بقره، 82.
2- . نساء، 124.