خدا و عذاب و جهنم است.(1)
فقط قرآن و حدیث نیست که بر اهمیت بهشت الهی تأکید می کند؛ فطرت و عقل انسان، اصل وجود کیفر و پاداش را در نظام آفرینش قبول دارد. عقل، انسان را به سوی خدا و دین او رهبری می کند و بهشت و جهنم از مسائل بنیادی تمام ادیان الهی است و هرکس باید مسیر خویش را در این دو راهی برگزیند: یا بهشت، یا جهنم! توجه به اینکه بهشت و جهنم در فراروی انسان وجود دارد، کافی است برای اینکه انسان احساس بیکاری نکند و تمام اندیشه و تلاش خویش را برای رهایی از جهنم و دستیابی به بهشت برین الهی به کار گیرد.
امیرمؤمنان علی در نهج البلاغه می فرماید: »شُغِلَ مَنِ الْجَنَّهُ وَ النَّارُ أَمَامَهُ سَاعٍ سَرِیعٌ نَجَا وَ طَالِبٌ بَطِی ءٌ رَجَا وَ مُقَصِّرٌ فِی النَّارِ هَوَی» (= آنکه بهشت و جهنم را فرارو دارد، به اندازۀ لازم کار دارد. [جای غفلت
1- . مفاتیح الجنان، دعای روز مباهله.