سیطره دین بر ساحت دنیا صفحه 140

راه کارهای اصلاحی

سیاست گزاران صدا و سیما نخست باید توجه داشته باشند که گرایش به سکولاریسم و سکولاریزه کردن صدا و سیما افزون بر این که آخرت آنان را در  هم خواهد کوبید، در دنیا نیز سودی برای آنان نخواهد داشت. صدا و سیما در جمهوری اسلامی ایران باید یک نمونه از صدا و سیمای دین مدار باشد.

سیاست گزاران صدا و سیما باید با شیوه ها و مبانی تحلیل دینی آشنا گردند و مسایل و پیشآمدهای گوناگون را بر اساس مبانی و شیوه های دینی تحلیل کنند. در سیاست های کلّی صدا و سیما گرچه ضرورتی ندارد که از مرز حلال و حرام فراتر رفته و محدودیت های بیشتری را بر برنامه سازان تحمیل کنیم (مستحبّات و مکروهات) ولی باید مرز حلال و حرام به دقت تعیین گردد. برای مثال، اذان به خودی خود مستحب است، ولی چون امروزه، یکی از شناسه های مهم کشورهای اسلامی به شمار می آید و از لحاظ فرهنگی یک پرچم اسلام شناخته می شود، پخش آن از رادیو و تلویزیون ضروری است. در این جا یادآوری این نکته مناسب است که سیاست گزاران صدا و سیما می توانند از برخی استادان و کارشناسان فن بخواهند تا «فقه صدا و سیما» تنظیم کنند. آن گاه بر اساس آن، سیاست های کلّی و جزیی سازمان صدا و سیما مشخص گردد.

سیاست گزاران صدا و سیما باید از دام های شیطانی که در راه دین مدار کردن این سازمان گسترده شده است، پرهیز کنند. یکی از این دام ها، ترس از دست دادن مخاطب است. گاه چنین القا می شود که اگر صدا و سیما فرهنگ دین مداری را پیش گیرد، جوانان جذب ماهواره و فیلم های ویدیویی خواهند شد. باید گفت، در عمل تجربه خلاف این را نشان داده