سیطره دین بر ساحت دنیا صفحه 26

در این دوره، مسیحیت به ناگهان وارد عرصه اجتماع و سیاست شد. البته این ورود را به گونه ای در قالب نظریه ها درآورد.

رابطه کلیسا با جامعه سیاست در قرون وسطا

مسیحیت که پیش از ایمان آوردن کنستانتین، در سرزمین های زیادی گسترش یافته بود، پس از ایمان آوردن وی به سرعت در تمام روم فراگیر شد. دین مسیحیت از سال های پایانی قرن چهارم میلادی در دربار تثبیت شد. پس از آن کلیسا به فکر ریشه کنی آیین بت پرستی افتاد و در اجرای این تصمیم از دستگاه حکومتی و نیروی نظامی بهره گرفت که به کلّی با منش مسیحیان نخستین ناسازگار بود. تئودوسیوس امپراتور (نیمه دوم قرن 4 م) فرمانی با عبارت های قاطع زیر صادر کرد:

این اراده ما است و موجب رضای خاطر ما که هیچ یک از اتباع ما، خواه عامل دیوان و خواه مردم غیردیوانی، چه بلند مرتبت و نکوحال و چه وضیع و نیازمند، جرأت نیاورد که در هیچ شهری و مکانی بتی بی جان را بپرستد و حیوانی بی گناه را از برای او قربانی کند.(1)

جنگ و نبرد برای گسترش دین مسیح و نابود کردن معبدهای بت پرستان نیز آغاز شد. قوانین حقوقی در چارچوب دین مسیح وضع شد. هم چنین برای کسانی که از چارچوب قانون های دینی خارج می شدند، مجازات در نظر گرفته  شد و احکام دینی در محاکم به اجرا درآمد.

اندیشه های کلیسایی، در فلسفه، علم و هنر نفوذ کردند و این حوزه ها را نیز افزون بر دو حوزه سیاست و حقوق در بر گرفتند. در دوره قرون