سیطره دین بر ساحت دنیا صفحه 28

عهده نداشت، ولی اندیشه های کلیسایی در همه جا نفوذ داشت و اجازه نمی داد سکولاریسم در جامعه اروپا مطرح شود.

رنسانس

در قرن چهاردهم، مسایلی در اروپا پیش آمد که به دگرگونی های اساسی در اروپا و فرهنگ آن سرزمین انجامید. از سال های پایانی قرن سیزدهم، قدرت دستگاه پاپ کم کم کاهش یافت. فساد اخلاقی نیز نه تنها اروپا بلکه کلیسا و حتی دربار پاپ را فرا گرفت. دستگاه پاپ از هر راهی برای به دست آوردن ثروت سود می جست و این با معنویت مسیحیت سازگاری نداشت. کم کم فساد اخلاقی به اندازه ای در کلیسا نفوذ کرد که گفته اند پاپ اینوسان هشتم برای فرزندان حرام زاده اش به طور رسمی در واتیکان جشن عروسی می گرفت و پاپ جان بیست و سوم، بیش از دویست دختر باکره، زن شوهردار، بیوه و راهبه را از راه به در کرده بود.(1) پاپ جان بیست و سوم، پیش تر یک دزد دریایی بود که به این مقام برگزیده شد.(2) بی قیدی به امور مذهبی، به صورت فرهنگ عمومی درآمده بود که به نام «آزادی»، از آن تقدیس می شد. اومانیسم یا اصالت انسان نیز به عنوان یک مکتب در همان زمان ها رواج یافت و افرادی که آشکارا باورهای اساسی مذهبی را زیر سؤال می بردند، در کلیسا به مقام های عالی می رسیدند. نیکلای پنجم، نخستین پاپ اُومانیست بود در برگزیدن افراد به مقام های روحانی به دین دار  بودن آن ها توجه نداشت.

این گونه سیاست های تشویق به اومانیسم و ترجیح آن به تدین و تمامیت