برزخ و معاد از دیدگاه قرآن و روایات صفحه 373

آن گاه اعمال خود را در مقابل خود بیابند و پروردگار تو، به کسی ستم نمی کند.

2. {عَلِمَتْ نَفْسٌ مَّا أَحْضَرَت}.((1))

در آن هنگام (که روز قیامت است) هر نفسی هر آنچه بر خود حاضر کرده همه را بداند.

همانگونه که ملاحظه می کنید ظاهر این هر دو آیه دانسته می شود که خود عمل در قیامت حاضر می شود. این نفسِ حضور به خوبی دلالت بر تجسّم اعمال دارد و هیچ دلیل و قرینه ای بر تأویل ظاهر آیه نداریم.

3. {إِنَّ الَّذِینَ یَکْتُمُونَ مَا أَنزَلَ اللهُ مِنَ الْکِتَابِ وَیَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَنًا قَلِیلاً اوّلئکَ مَا یَأْکُلُونَ فیِ بُطُونِهِمْ إِلَّا النَّار}.((2))

آنان که پنهان دارند آیاتی از کتاب آسمانی را که خدا فرستاده بود و آن را به بهای اندک فروشند، جز آتش جهنّم در شکم نمی برند.

4. {إِنَّ الَّذِینَ یَأْکُلُونَ أَمْوَالَ الْیَتَامَی ظُلْمًا إِنَّمَا یَأْکُلُونَ فیِ بُطُونِهِمْ نَارًا وَسَیَصْلَوْنَ سَعِیرًا}.((3))

آنان که اموال یتیمان را به ستمگری می خورند، در حقیقت آن ها در شکم خود آتش جهنّم فرو می برند و به زودی در آتش فروزان خواهند افتاد.

1- تکویر/ 14.
2- بقره/ 174.
3- نساء/10.