سوشیانت منجی ایرانویج صفحه 107

بوده و همیشه هست و همیشه خواهد بود. فصل سوم پاسخ به این سؤال است که اورمزد از میان آفریدگان «مینو» (آن جهانی، نادیدنی و ناملموس) کدام یک را نخست و از میان آفریدگان «گیتی» (این جهانی، دیدنی و ملموس) کدام یک را نخست آفریده است. فصل چهارم پاسخ به این سؤال است که نخستین فرمانروا چه کسی بود و روش هر یک از فرمانروایان چه بود. در این فصل از فرمانروایان ایران از گیومرث تا کی لهراسب سخن رفته است. فصل پنجم درباره مردمان شش اقلیم جهان (به جز ایرانویج) است. فصل ششم درباره مردمانی است که در البرز اقامت دارند. فصل هفتم درباره مردمی است که در کنگ دژ زندگی می کنند. فصل هشتم درباره مردم هندوستان و چین و ترکستان و تازیان و بربرستان است. فصل نهم درباره مردمان عجیب الخلقه است مانند کسانی که چشمشان روی سینه و گوششان روی سینه است و دوال پایان. فصل دهم درباره مردم سیلان و کسانی است که در دریا زندگی می کنند. فصل یازدهم درباره این که چرا اورمزد مردمانِ سرکشی را که می دانست بیشتر به دوزخ می روند، آفرید. فصل دوازدهم درباره مازندران و ترکان است. فصل سیزدهم درباره خصوصیت پیشگویی جاماسب است. فصل چهاردهم درباره مدت زمان سلطنت گشتاسب و کارهای خوب و وظیفه گشتاسب است. فصل پانزدهم درباره فرمانروایان ایران پس از گشتاسب تا غلبه تازیان است. فصل شانزدهم پاسخ به این سؤال است که این دین تا چند سال رواج دارد و پس از آن، چه زمان و دورانی فرا رسد. اواخر این فصل در تحریر پارسی ادامه نیافته است. فصل هفدهم (= فصل ششم در چاپ مودی) به تحریر پازند در دست است و متضمن شرح حوادث پایان جهان است.» (1)