سوشیانت منجی ایرانویج صفحه 73

بخش اوّل: بهمن یشت

بخش اوّل: بهمن یشت(1)

به زرتشت وحی می شود

1

1. آن چنان که از ستوتکر (] Stūtkarستودگر] نسک)(2) پیداست زرتشت از اورمزد (Ohrmazd) بی مرگی خواست؛ پس اورمزد خرد همه آگاه را به این طریق به زرتشت نمود که درختی با چنان تنه ای دید که چهار شاخه است: یکی زرین، یکی سیمین، یکی پولادین و یکی از آهن گمیخته.

2. پس او پنداشت که در خواب رؤیایی دیده است و چون از خواب بیدار شد، زرتشت گفت: «پادشاه آسمانیان و جهانیان! به نظرم رسید تنه درختی را دیدم که چهار شاخه به آن بود».

3. اورمزد به زرتشت سپیتامان (] Spitāmānسپیتمان]) گفت: تنه درختی که تو دیدی و آن چهار شاخه، چهار دوره جهان است که فراخواهند رسید.

4. آن که زرین است هنگامی که من و تو همپرسی کنیم، زمانی که گشتاسب شاه دین پذیرد و پیکر دیوان نابود سازد و سپس آنان بگریزند و نهان شوند.

5. و آن که سیمین است، شهریاری اردشیر، پادشاه کیانی است و آن که پولادین است پادشاهی خسرو انوشیروان، پسر قباد است و آن که آهن گمیخته بُوَد، حکومت بَد دیوان پراکنده موی از تخمه خشم است.

6. و زرتشت سپیتمان، چون سده دهم از هزاره تو به پایان رسد، آن گاه در شرح و تفسیر