- دنیاداری و دنیاگریزی 1
- اشاره 3
- 1. بهره های دنیوی موجب عذاب در دنیا و آخرت است 3
- 2. دنیا متاعی ناپایدار است 5
- 3. دنیا سرای فریب است 5
- 5. دنیا سبب روگردانی از آخرت است 9
- اشاره 15
- 1. کسب مواهب دنیوی و مادی، در اسلام مطلوب است 15
- 2. دنیا و مواهب مادی، خیر و از فضل و رحمت الهی است 24
- 3. دنیا و مواهب آن، پاداش دین داری و اَعمال صالح است 25
- 4. گاه محرومیت ازمواهب دنیا، کیفر اَعمال زشت است 27
- 5. فقر ناپسند است 28
- نکتۀ دوم: 40
- نکتۀ سوم: 41
الگوی رفاه و غنا
اشاره
بی گمان، آن قدر که در موعظه ها و سخنرانی ها از ترک دنیا سخن گفته اند، به رفاه و گشایش رزق ترغیب نکرده اند. این بدان دلیل است که جاذبه های رنگارنگ دنیا، انسان را بیش ازحد به سوی خود می خواند و ناصحان را برای تعدیل انسان، به بدگویی از دنیا واداشته است؛ اما در منابع دینی، به بهره مندی از مواهب دنیا نیز ترغیب کرده و ترک دنیا و فقر را نکوهش کرده اند.(1)
1. کسب مواهب دنیوی و مادی، در اسلام مطلوب است
خداوند متعال می فرماید:
« هُوَ الَّذی جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ ذَلُولاً فَامْشُوا فی مَناکِبِها وَ کُلُوا مِنْ رِزْقِه» (2) (=او کسی است که زمین را
1- . البته نکوهش فقر با کفاف نیز سازگار است.
2- . ملک، 51.