- دنیاداری و دنیاگریزی 1
- اشاره 3
- 1. بهره های دنیوی موجب عذاب در دنیا و آخرت است 3
- 2. دنیا متاعی ناپایدار است 5
- 3. دنیا سرای فریب است 5
- 5. دنیا سبب روگردانی از آخرت است 9
- اشاره 15
- 1. کسب مواهب دنیوی و مادی، در اسلام مطلوب است 15
- 2. دنیا و مواهب مادی، خیر و از فضل و رحمت الهی است 24
- 3. دنیا و مواهب آن، پاداش دین داری و اَعمال صالح است 25
- 4. گاه محرومیت ازمواهب دنیا، کیفر اَعمال زشت است 27
- 5. فقر ناپسند است 28
- نکتۀ دوم: 40
- نکتۀ سوم: 41
دنیا برخیزد.
حضرت امیر فرمودند:
همانا دنیا و آخرت، دو دشمن و دو راه مختلف اند. پس آنکه دنیا را بپسندد و دوست بدارد با آخرت کینه ورزیده و دشمنی کرده است. آن دو همچون مشرق و مغرب اند و رهسپار میان آن ها، هرگاه به یکی نزدیک شود، از دیگری دور شده است. آن دو، پس از این همه، همچون دو همسر یک مَردند.(1)
از امام سجاد نیز نقل کرده اند:
...به خدا سوگند، دنیا و آخرت جز همانند دو کفۀ ترازو نیست؛ پس هر کفه که مایل شود و پایین آید، دیگری را بالا می برد.(2)
1- . نهج البلاغه، کلمات قصار 103، ص377.
2- . علامه مجلسی، بحارالانوار، ج70، ص92، به نقل از: الخصال.