معاد صفحه 12

1 گاو علف می خورد و از ذرّات علف شیر بیرون می آید .

2 انسان قطعه نانی میل می کند و از درون آن اشک ، خون ، استخوان ،

مو ، ناخن و گوشت و . . . ساخته می شود .

3 بسیاری از پارچه ها از نخی است که از دل نفت بیرون کشیده شده است .

4 فلزی که ذوب می شود ، کف های درون خود را خارج و بیرون می ریزد .

5 مَشک دوغی را مکرر تکان می دهید ، سپس ذرّات پخش شده چربی همه یکجا و بر روی آن جمع می شود .

چگونه قبول می کنید که دستگاه گوارش گاو بتواند شیر را از علف بیرون کشد ، انسان بتواند نخ را از دل نفت بیرون آورد و شما بتوانید با حرکتی که به مشک می دهید ذرّات پخش شده چربی را جمع نمایید ، امّا همین که می شنوید خدا زمین را حرکت می دهد؛ اِذا زُلزِلَت الارضُ زِلزالَها(21) و ذرّات استخوان های پوسیده ما را از هر جایی که باشد یک جا جمع می کند ، قبول نمی کنید ؟

در پایان این بحث ، چند آیه ساده و کوتاه است را متذکّر می شوم ، از جمله :

کما بَدَاءکم تَعُودون (22) همان گونه که شما را در آغاز پدیدآورد ، زنده می کند .

و لَقَد عَلِمتُم النَشاءهَ الاُولی فَلولا تَذَکّرون (23) ای منکران معاد ! شما که به آفرینش نخستین آگاهی دارید ، پس چرا پند نمی گیرید و باز لجاجت می کنید ؟