معاد صفحه 145

، مجرم شناخته می شود . (582)

5 یکی از یاران حضرت علی علیه السّلام بعد از پیروزی در جنگ جمل گفت : ای کاش برادرم بود و پیروزی ما را می دید ! امام فرمود: اگر دل او با ما باشد ، گویا در جنگ و پیروزی ما شریک است . از این بالاتر این که امام فرمود: نه تنها برادر تو ، بلکه در این پیروزی افرادی شریک اند که هنوز به دنیا نیامده اند . (583) (یعنی آیندگان هم اگر راضی به کار ما باشند ، نیز با ما شریکند)

6 در زیارت عاشورا می خوانیم : خدا لعنت کند کسانی را که خبر شهادت امام حسین علیه السّلام را شنیدند ، ولی قلباً راضی بودند و عکس العملی نشان ندادند .

7 پیامبر اکرم صلّی اللّه علیه و آله فرمودند: در قیامت همین که نامه عمل غیبت کننده را به دستش می دهند ، می پرسد: چرا کارهای خیر من در آن نیست ؟ به او می گویند: به خاطر گناه غیبت تو ، کار خیرت در پرونده دیگری ثبت شد ، و برعکس در نامه بعضی عباداتی ثبت شده که هرگز انجام نداده اند ، آنها نیز می پرسند: ما این اعمال را انجام نداده ایم ؟ ! ولی پاسخ می شنوند که عبادات کسی که تو را غیبت کرده ، از نامه عملش حذف و در پرونده تو ثبت نمودیم . (584)

کوتاه سخن آنکه در روز حساب ، ما باید پاسخگوی یک سری کارهایی باشیم که انجام نداده ایم ،

ولی راضی به آن بوده ایم و یا با یک سری گناهان خود سبب انتقال لغزش دیگران به پرونده خودمان شده ایم .

و اینها همه به خاطر همان بینش و دید اسلامی است که میان تمام انسان هادر هر عصر و نسلی یک پیوند مکتبی برقرار نموده و تمام مرزهای مادّی و منطقه ای و نژادی و زمانی را برداشته است .

اکنون که ما می توانیم از راه قلب و راضی بودن وشاد شدن و همدردی و هم فکری در تمام کارهای خیری که در طول تاریخ و به دست هر انسانی واقع شده شریک باشیم ، حیف است که تنها خوشی و رفاه امروز خودمان را به حساب آوریم و از داشتن فکر بلند و هدف عالی و نیّت خیر و نجات و پیروزی و سعادت همه انسان ها در سراسر جهان در طول تاریخ محروم بمانیم .

به علاوه گاهی کار ما آثاری دارد که در قیامت باید پاسخگوی آثار آن هم باشیم . قرآن می فرماید: وَنَکتُبُ ما قَدَّمُوا وَ آثارَهُم (585) ما هم کار مردم را که در دنیا انجام داده اند می نویسیم و هم آثار خیر و شرّی که آن کارها در برداشته است . مثلاً گاهی با ارشاد خودتان یک نفر را از گمراهی نجات می دهید و او هم صدها نفر دیگر را هدایت می کند ، خداوند در قیامت تنها پاداش آن یک نفری را که شما بدون واسطه هدایت کرده اید عطا نمی کند ، بلکه هم پاداش او و هم پاداش هدایت کسانی را که به واسطه او

نجات یافته اند به شما مرحمت می کند ، همچنین است آثار گناه وانحراف های با واسطه ای که از انسان سرمی زند .