معاد صفحه 163

خدایا ! سر مبارک مولود کعبه و وصیّ پیامبر صلّی اللّه علیه

و آله حضرت علی علیه السّلام را با شمشیر شکافتند و جنازه امام حسن علیه السّلام را تیر باران کردند و بدن امام حسین علیه السّلام را زیر سم اسب رها کردند و عترت او را به اسارت بردند و امامان دیگر را هم در غل و زنجیر و زندان و تبعید ومحاصره به شهادت رساندند و حتّی گنبد و بارگاه های برمزار آنان را خراب کردند و بالاخره چنان وضعی پیش آوردند که به ناچار حضرت مهدی (عجّل اللّه تعالی فرجه ) هم به امر الهی ، از چشم مردم پنهان و غیبت اختیار کردند !

خدایا ! سادات و نسل ما و راویان احادیث و علمای ربّانی را تبعید ، زندان و شکنجه کردند و یا به شهادت رساندند .

خدایا ! در برابر رهبران معصوم و عالمان واقعی ، آخوندهای درباری تراشیدند ، و با تهمت ، توهین ، تفرقه ، شایعه و تهدید یاران ، به ما خون دل دادند .

خدایا ! کار به جایی رسید که نقل احادیث ما که درهای معارف ، حکمت و حقایق بود ، در یک زمان ممنوع و در زمان دیگر ارتجاع و در عوض نقل افکار شرقی و غربی روشنفکری به حساب می آمد .

خدایا ! . . .

بارالها ! ما را در روز قیامت از افرادی که مورد شکایت این شاکیان هستند ، قرار مده .

سیمایی از قیامت

ندامتگاه

مساءله حسرت و پشیمانی در قیامت ، در آیات و روایات متعدّدی بازگو شده است که ما نمونه هایی از آن