معاد صفحه 177

آری ، کسانی که در این دنیا از اولیای خدا و علمای ربّانی

پیروی کرده باشند ، در آن روز هم می توانند از آنان بهره گیرند و مشمول شفاعت آن بزرگواران باشند ، یعنی باید بذر شفاعت را در دنیا کاشت تا در آخرت برداشت کرد .

امیرالمؤ منین علیه السّلام می فرماید: اِستَجِیبُوا الاَنبیاءَ وَ سَلِّمُوا بِاَمرِهِم وَ اعْمَلوا بِطاعَتِهِم تَدخُلُوا فِی شَفاعَتِهِم دعوت و ندای پیامبران گرامی را بپذیرید و نسبت به فرمان های آن بزرگواران تسلیم باشید وعمل شما طبق دستور وفرمان آنان باشد تا در شفاعت آنان وارد شوید .

البتّه روایاتی نسبت به کوتاهی در بعضی از اعمال مهم ، نظیر کوتاهی و سبک شمردن نماز آمده است که شفاعت اولیای خدا شامل حال آنان نمی شود .

سؤ ال 4 : چرا خداوند مستقیماً گناهکاران را مورد عفو قرار نمی دهد تا نیازی به شفاعت دیگران نباشد ؟

پاسخ : اوّلاً: شاید دلیل آن کوبیدن روح تکبّر انسان و امربه تواضع در برابر بندگان صالح خدا باشد ، همان گونه که به شیطان امر شد در برابر آدم سجده کند .

قرآن در باره گروهی می فرماید: همین که به آنان گفته می شد بیایید تا رسول خدا برای شما استغفار و دعا کند ، آنان سرهای خود را به طرف دیگر برگردانده و با تکبّر مخصوصی بی اعتنایی می کردند . (724)

ثانیاً: مقام شفاعت از پاداشهایی است که خداوند به خاطر عبادت و بندگی اولیای خدا به آنان داده است ، نه اینکه کمبودی در عفو خداوند است که با شفاعت و واسطه شدن مردان خدا جبران می شود .

ثالثاً: انسان همین که

دید اولیای خدا مانند انبیا ، امامان ، شهدا ، علما ، صالحان و یا قرآن و . . . در قیامت اهل شفاعت هستند ، سعی می کند در دنیا خود را به آنان نزدیک و از پرتو رهنمودهای آنان استفاده کند .