معاد صفحه 192

وضع پهلو و کمر

درباره ثروتمندان زراندوزی که با دیدن محرومیّت های مردم ، دست از بخل خود برنداشته و همچنان به جمع و ذخیره کردن مال و ترک انفاق در راه خدا سرسختانه به زندگی حیوانی خود ادامه می دهند ، چنین می خوانیم : یَومَ یُحمی عَلَیهَا فِی نارِ جَهَنَّمَ فَتُکوی بِها جِباهُهُم وَجُنُوبُهُم وَظُهورُهُم هذا ما کَنَزتُم لاَنفُسِکُم (788) در قیامت همان سکّه های اندوخته شده در دنیا را داغ و بر پیشانی و پهلو و کمر زراندوزان می نهند و به آنها می گویند: هَذا مَا کَنَزتُم این همان سکّه ها و کنزهای شماست که بخل می ورزیدید و انفاق نمی کردید .

آری ، سکّه هایی که در دنیا

دل محرومان را سوزانده ، در آخرت ما را می سوزاند ، صورتی که در برابر فقیر درهم کشیده شده ، در آن روز با فلزّ گداخته درهم کشیده می شود ، پهلویی که در کنار محرومان قرار نگرفت وکمری که به فقرا پشت کرد و با این قیافه ها دلهایی را سوزاند ، در آن روز خواهد سوخت .

به دنبال این عذاب ها ، فریاد و ناله آنان نیز بلند است که : مَا اَغنی عَنّی مالِیَه مال من امروز به فریادم نرسید ، هَلَکَ عَنّی سُلطانِیَه (789) قدرت و سلطنت از دستم رفت و برای آخرتم کاری نکردم .

نه مال و نه آنچه بدست آورده بود ، هیچ یک نتوانست او را از قهر خدا برهاند ، ما اَغنی عَنهُ مالُهُ و ما کَسَبَ(790) زیرا در آن روز مال و فرزند به درد گناهکار نمی خورد . یَومَ لایَنفَعُ مالٌ و لابَنُونَ(791)

در قرآن چندین نمونه از مالی که به زمین فرو رفت یا باغ هایی که سوخت نقل شده تا شاید انسان از دلبستگی به آن برهد .

حضرت موسی به قارون فرمود: لاتَنسِ نَصِیبَکَ مِنَ الدُّنیا(792) از این دنیا بهره هایی که برای نجات و قیامت و رشد انسانی خودت هست ، فراموش مکن ، ولی پندهای آن پیامبر بزرگوار سودی نکرد و سرانجام زمین او و اموالش را به درون خود فرو برد .

در مورد باغ دارانی که بنا گذاشتند از میوه های باغ به محرومان ندهند ، می فرماید: ما باغشان را یکسره خاکستر کردیم

. (793)