معاد صفحه 20

در اینجا نیز نمونه هایی از آن را نقل می کنیم :

در سوره آل عمران بعد از

بیان شهامت و استقامت رزمندگانی که هوادار انبیا بودند می فرماید: فَاءتاهُم اللّهُ ثَوابَ الدّنیا و حُسْنَ ثَوابِ الا خِره (46) خداوند به آنان هم ثواب دنیا و فتح و پیروزی مرحمت فرمود و هم پاداش نیک آخرت را .

در باره حضرت ابراهیم علیه السّلام نیز چنین می خوانیم : وَ آتَیناهُ فِی الدّنیا حَسَنه ما در دنیا به ابراهیم نیکی عطا کردیم .

درباره پیامبران بزرگوار و طرفدارانشان می خوانیم : اِنّا لَنَنصُرُ رسُلَنا والّذین آمنوا فِی الحَیوهِ الدّنیا(47) ماپیامبران خویش و کسانی را که ایمان آورده اند در همین دنیا یاری می دهیم .

همانطور که گفتیم در دنیا امکان و ظرفیّت پاداش نیست و اگر در آیاتی سخن از پاداش یا کیفر در دنیا می شود تنها گوشه و نمونه ای از پاداش و کیفر است ، ولی اصل جزا و پاداش در قیامت است .

پاسخ چهارم : نظام زندگی بهم می خورد

جواب دیگر از آیه 61 سوره نحل استفاده می شود که می فرماید: ولو یؤ اخِذُ اللّهُ النّاسَ بِظُلمِهم ما تَرَک عَلیها مِن دابّهٍ و لکن یُؤ خّرهم الی اءجَلٍ مُسمّیً(48) اگر خداوند مردم را بخاطر ظلم و گناهشان کیفر دهد ، هیچ جنبنده ای را بر زمین باقی نخواهد گذارد ، لیکن خداوند زود کیفر نمی دهد و تا مدّتی که خودش می داند به آنها مهلت داده و کیفر را تاءخیر می اندازد .

نظیر همین آیه را در سوره فاطر می خوانیم : ولَو یُؤ اخِذُ اللّهُ النّاسَ بِما کَسَبوا ما تَرک علی ظَهرِها مِن دابّه (49) هر گاه خدا بخواهد در

دنیا جزا بدهد ، هیچ کس و جنبنده ای روی زمین باقی نخواهد ماند و اساساً نظام زندگی بشر بهم خورده و پرونده انسان و زندگی او در زمین خاتمه می یابد .