معاد صفحه 219

4 شراب دنیا زوال عقل ومستی می آورد ، امّا

شراب آخرت حتّی ضرر غیر محسوس ندارد . لا فِیهَا غَولٌ(922) (غَول ، هلاکت مرموزانه وناخودآگاه است )

5 شراب دنیا یاوه گویی می آورد ، ولی در شراب بهشتی چنین نیست . لایَسمَعُونَ فِیهَا لَغواً وَ لاکِذّاباً(923)

6 شراب دنیا گیج کننده و دردسرآور و سبب انواع امراض می شود ، امّا شراب بهشتیان گیج کننده نیست و هیچ گونه دردسری از آن برنمی خیزد . لایُصَدَّعونَ عَنها و لا یُنزِفون (924)

ظرف ها و نهرها

آن لیوان ها و ظرف هایی را که اهل بهشت برای آشامیدن استفاده می کنند طوری است که سرد و خوشبو می کند ، قرآن می فرماید: یَشرِبُونَ مِن کَاءسٍ کانَ مِزاجُها کافُوراً(925)

در تفسیر المیزان می خوانیم : کافور یک ضرب المثلی است برای خنکی و خوشبویی و کلمه کاءس نیز به معنای ظرف آب است ، بنابراین خود ظرف های آب از مادّه ای سرد و خوشبو کننده ساخته شده اند .

چشمه ها و نهرهای بهشتی در اختیار ساکنان آنجاست که به هر سویی بخواهند مسیر را با یک اشاره ای عوض یا چشمه و نهری را احداث می نمایند و در احداث نهر و چشمه هیچ گونه زحمتی نمی کشند ، فقط اراده می کنند . لَهُم ما یَشاؤ نَ فِیهَا(926) ، لذا قرآن درباره چشمه ها و نهرهای بهشت می فرماید: یُفُجِّرونَها تَفجِیراً(927) یعنی خود بهشتیان چشمه ها را احداث و زمین های بهشت را با اراده ای که خدا به آنان داده می شکافند .

در آیه دیگر می خوانیم : آشامیدنی های اهل بهشت با زنجبیل معطّر شده و از ظرف

هایی که به روشنی نقره است استفاده می نمایند و ماءموران پذیرایی از آب های گوارا آنقدر در ظرف های زیبا می ریزند که متناسب با میل آنان باشد ، نه کمتر و نه زیادتر .