معاد صفحه 23

آری ، اگر معاد نباشد کار خدا به مراتب از این نوع پذیرایی و سفره چینی بیهوده تر است ، زیرا خداوند نیز سفره ای به اندازه جهان هستی پیش روی انسان گسترده است ، سفره ای نو وابتکاری که اختراع کننده آن خوداوست ؛ بَدِیعُ السّمواتِ و الاَرض (53)

سفره ای بس نیکو و زیبا؛ اءلّذی اءحسَنَ کلّ شَی خَلقه (54)

سفره ای حساب شده و با اندازه گیری دقیق ؛ و کلّ شَی عنده بِمقدار(55)

سفره ای بر اساس لطف و رحمت خداوند؛ کَتَبَ علی نَفسِه الرّحمَه (56) او لطف و رحمت را بر خود حتمی نموده است .

سفره ای پر از انواع نعمت ها؛ خَلَقَ لَکم ما فِی الاَرضِ جَمعیا(57) آن هم نعمت های دل پسند و لذیذ؛ وَ رَزَقناهُم مِنَ الطّیّبات (58)

سفره ای زیر سقف و ستارگانی زیبا؛ اِنّا زَیّنَا السّماءَ الدّنیا بِزِینَهٍ الکَواکِب (59)

سفره ای با کارگردانان بسیار که مسئول تقسیم و تدبیر هستند؛ فَالمقَسّماتِ اَمرا(60) ، فَالمُدبّراتِ اَمرا(61)

سفره ای همراه با پزشکی دلسوز . حضرت علی علیه السّلام فرمود: رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله پزشکی بود که چنان علاقه و سوزی نسبت به مردم داشت که خودش می گشت و مریضان را پیدا می کرد و آنها را مداوا می فرمود . (62)

آیا می توان قبول کرد که خدای حکیم چنین سفره ای با آن همه ویژگی ها برای نسل بشر گسترانیده باشد ،

ولی مردم بدون مراعات برنامه های آن ، گروهی ظالم و در رفاه و آزاد و گروه دیگری در بند و فقیر و مظلوم باشند و پس از چند روزی همه مرده و بساط سفره بر چیده شود و همه چیز خاتمه پیدا نماید ؟ آیا این کار از چنان حکیمی انتظار می رود ؟ !