معاد صفحه 234

پاسخ : اوّلاً؛ خلود وابدیّت تنها برای تمام بهشتیان است ، امّا همه اهل جهنّم در آن برای همیشه نیستند ، زیرا گروه هایی بعد از مدّتی عذاب وشکنجه مشمول شفاعت و عفو قرار می گیرند .

ثانیا؛ معنای خلود این نیست که خداوند نتواند مؤ منان را از بهشت بیرون کند و لذا در ادامه آیه جمله الاّ ما شاءَ رَبّک (1000) در کنار خلود و تداوم قهر یا لطف خدا آمده است .

بنابراین خداوند قدرت دارد که هر کاری را انجام بدهد ، امّا چون بر خود لازم کرده و قول داده که بهشتیان را در بهشت جاودانه قرار دهد ، پس بهشتیان در بهشت جاودانه خواهند ماند .

آنچه بر خداوند لازم است

خداوند در قرآن بعضی کارها را بر خودش واجب کرده گرچه قدرت بر انجام ندادن آن را هم دارد ، ولی بخاطر حکمت و عدالت یا وعده ای که داده قطعاً عمل می فرماید از جمله :

1 هدایت مردم . اِنّ عَلَینَا لَلهُدی (1001)

2 رحمت و لطف . کَتَبَ عَلی نَفسِهِ الرَّحمَه (1002)

3 رزق و روزی . عَلَی اللّه رِزقُها(1003)

4 حفظ قرآن از تحریف . و اِنّا لَهُ لَحافِظُون (1004)

5 یاری و نجات مؤ منان . کانَ حَقّاً عَلَینا نَصرُالمُؤ مِنِینَ(1005) ،