معاد صفحه 24

خدایا ! تو از هرگونه کار بیهود و عیبی پاک و منزّه هستی ، هرگز این آفرینش را پوچ و باطل نیافریدی . رَبّنا ما خَلَقتَ هذا باطِلا سُبحانَک (63)

آیا در قرآن که حدود صد مرتبه خدا را به حکیم توصیف فرموده است و نشانه های حکمت او را در همه جا مشاهده می کنیم مانند: مژه های چشم ، گودی کف پا ، مِهر مادر ، قدرت مکیدن طفل ، تناسب آب شور با چشم و آب شیرین با دهان ، تنفّس اکسیژن در انسان و تنفّس کربن در گیاهان ، تناسب امواج با گوش و نور با چشم و خوردنی ها با دستگاه گوارش ، حرکت آرام زمین و تاءمین تمام نیازمندی های انسان و نعمت های فراوانی که به گفته قرآن اگر بخواهیم به شماره در آوریم قدرت آن را نداریم ، جهانی پر از اسرار که حتّی دانشمندان مادّی برای فهمیدن یک سرّ آن تمام عمر خود را صرف می نماید و شاید هم تا پایان عمر نفهمند ، آیا این جهان با آن همه دقّت ، استحکام ، لطافت ، نظم و نظارت ، برای چند روز زندگی

و سپس پوچ شدن است ؟ !

آیا می توان باور کرد که خداوند حکیم این جهان را پس از چندی بدون جهت و بدون تبدیل آن به عالم باعظمت آخرت ، با زلزله ، قارعه و انفجار همه را خراب نماید ؟

اگر معادی نباشد کار خدا این است که از خاک گندم و از گندم نطفه و از نطفه طفل و سپس جوان نیرومند وپس از چندی به صورت انسان سالخورده و سپس مرده و پوسیده و آنگاه خاک شود . راستی اگر بناست بعد از این همه تغییر و تحوّل ما خاک شویم و معادی هم نباشد ، مگر از اوّل ما خاک نبودیم آیا این خلقت و برنامه ، بازی و عَبَث نیست ؟

آیا این آسمان ، زمین ، دریا ، خورشید ، گیاهان و حیوانات ، برای انسان و انسان برای مردن و پوچ شدن کار صحیحی است ؟

آیا اگر معاد نباشد معنای زندگی ، جز میلیون ها لیتر آب را بول کردن و خروارها تن غذا را کود کردن چیز دیگری است ؟ حالا یا پای شمع و روی الاغ و یا سوار ماشین و زیر برق ، در اصل زندگی فرقی ندارد .

راستی اگر بعد از آن همه کار و شعار و فریادِ خوراک ، پوشاک و مسکن برای زندگی ، بعد هیچ و پوچ شدن باشد که اعتقاد مارکسیست است ، آیا بهتر نیست انسان ها قبل از آنکه آن همه زحمت بکشند ، دست به خودکشی بزنند ؟

تعمیر ماشینی که به سوی نابودی و سقوط در درّه است ، چه سود ؟

هنگامی که بناست ما با مردن هیچ شویم ، چرا این همه زحمت بکشیم ؟