معاد صفحه 33

بازمی گردیم . (89)

راستی ایمان به معاد چه غوغایی در روح این افراد بوجود آورد ، دنیا وفرعون وسکّه ها و پاداشهایی را که تا چند لحظه پیش برای آنها مهم ترین مسئله جلوه می کرد ، یکسره به هیچ می انگارند و به ریش فرعون می خندند وزور و قدرت او را محدود و ناچیز می دانند .

آری ، ایمان به معاد در این افراد انقلاب فرهنگی بوجود آورد ، روحشان رابزرگ نمود و آنها را تا عشق به شهادت پیش برد .

نقش معاد در توجّه به محرومان

عقیل که پیرمرد عیالواری بود ، خدمت برادر خود امیرالمؤ منین حضرت علی علیه السّلام رسید و درخواست کرد تا از بیت المال به سبب خویشاوندی خود سهمیه بیشتری به او بدهد . امام آهنی را داغ کرد و نزدیک دست عقیل آورد ، عقیل از ترس دست خود را می کشد امام می فرماید: اگر تو از این آتش ساده دنیا می ترسی ، من از عذاب و قهر ابدی خدا می ترسم . (90)

امام حسن وامام حسین علیهما السّلام در کودکی بیمار شدند و رسول خدا صلّی اللّه علیه و آله همراه اصحابش به عیادت آنان آمدند ، هنگام خروج از منزل ، مردم به حضرت علی علیه السّلام پیشنهاد کردند که خوب است برای سلامتی این دو کودک سه روز روزه نذر کنید . امام پذیرفت و هنگامی که بیماری آنان برطرف شد حضرت علی علیه السّلام به همراه همسر خود حضرت زهراعلیها السّلام و بقیه خانواده روزه گرفتند .

هنگام افطار در حالی که غذایی در

منزل نبود و با زحمت بسیار کمی نان تهیه شده بود ، همین که نماز مغرب را بجا آورده و خواستند افطار کنند صدای در خانه را شنیدند که شخصی می گوید من فقیر و نیازمند هستم به من کمک کنید ! آن بزرگواران نان خود را به فقیر داده و تنها با آب افطار کردند .

شب دوّم باز همین که خواستند افطار کنند صدای در بلند شد که شخصی یتیم هستم ، و شب سوّم اسیری از پشت در تقاضای نان کرد . هر سه شب آن عزیزان با آب افطار نمودند و دلیل این فداکاری را در سوره انسان چنین می خوانیم : اِنّا نَخاف مِن ربّنا یَوماً عَبوساً قَمطَریراً . . . (91) ما از روز قیامت که روزی گرفته و سیاه و دردناک است می ترسیم .

به راستی ایمان به معاد چگونه انسان را در برابر محرومان جامعه مسئول و متعهّد بار می آورد . آری ، کسانی که در برابر محرومان بی تفاوت هستند ، در قیامت اقرار می کنند که یکی از عوامل سقوط ما به دوزخ این بی تفاوتی ها بود: وَ لَم نَکُ نُطِعمُ المسکین (92) به مسکین و بیچاره ها غذا نمی دادیم ، چنانکه در سوره ماعون دلیل بی اعتنایی به یتیمان و محرومان ، نداشتن ایمان به قیامت عنوان شده است .