معاد صفحه 45

از بهانه های منکران معاد این است که به پیامبر صلّی اللّه علیه و آله می گفتند: قالوا ائتُوا باَّبائنا(118) اگر خداوند مردگان را زنده می کند پس تو همین الآن پدران ما را زنده کن ! و یا می گفتند: فَاتوا بِاَّبائنا اِن کنتم صادقِین (119) اگر شما راست می گویید که قیامتی هست ، پس پدران ما را زنده نمایید !

انسان اگر بنای لجاجت نداشته باشد همین خواب و بیداری خود و بهار و پائیز درختان برای قبول کردن معاد کافی است و اگر بنای لجاجت داشته باشد بر فرض پدرش هم زنده شود ، می گوید: خود ما را جوان کن و بالاءخره تقاضای بهم ریختن دستگاه آفرینش را می کند و آخر هم ایمان نمی آورد ! !

مگر ماه را آن بزرگوار برای آنان دو نیم نکرد ؟ (120) مگر حضرت صالح برای قومش شتر ماده ای را به عنوان معجزه خود به اذن خدا از دل کوه بیرون نیاورد ، امّا

آنان شتر را پی کردند و کشتند و مستوجب عذاب گردیدند ؟ (121)

مگر بعداز دو نیم شدن ماه به جای ایمان آوردن نگفتند که اینها همه سحر و جادو است ؟

و مگر حضرت عیسی علیه السّلام که مرده زنده می کرد توانست همه مردم را تسلیم قدرت خدا کند ؟

مگر در قرآن نمی خوانیم که عدّه ای نزد پیامبر بزرگوار آمدند و گفتند: ما به تو ایمان نمی آوریم تا اینکه آسمان را بر زمین فروآوری یا خداوند و ملائکه را نزد ما احضار کنی . (122)

غافل از آنکه وظیفه پیامبران عزیز بیان استدالال و نشان دادن نمونه هایی از قدرت الهی است ، نه اجابت خواسته ها و هوا و هوس این و آن .

مگر به خاطر ایمان آوردن این و آن می توان نظام هستی را بهم ریخت ؟

مگر خداوند جسم است تا نزد این و آن احضار شود ؟