معاد صفحه 47

مرگ از دیدگاه معصومین علیهم السّلام

در کلمات پیشوایان معصوم برای مرگ تعبیرات جالبی بکار برده شده که ما گوشه ای از آنرا در اینجا بیان می کنیم :

پیامبر گرامی اسلام صلّی اللّه علیه و آله می فرماید: خروج افراد مؤ من از دنیا همچون بیرون آمدن طفل از

شکم مادر است که از تاریکی ها و تنگی ها و فشارها به فضای روشن و بزرگ وارد می شود . (126)

از امام حسن علیه السّلام سؤ ال شد که مرگ چیست ؟ فرمود:اَعظَم سُرورٍ یَرِدُ عَلی المُؤ من (127) مرگ بهترین شادی هایی است که بر مؤ من وارد می شود .

امام حسین علیه السّلام می فرماید:فَما المَوت الاّ قِنطَره (128) مرگ پلی است که شمارا از دردسرهای دنیا به رفاه و لطف خدا می رساند ، همان گونه که برای دشمنان خدا انتقال از کاخ به زندان است .

امام سجادعلیه السّلام می فرماید:المَوتُ للمؤ من کنَزعِ ثیابٍ وَسِخَه قُمّلَهٍ و فَکّ قُیودٍ و اغلال ثَقیله والاستبدال باَفخَر الثیاب و اطیبها(129) مرگ برای افراد با ایمان همچون بیرون آوردن لباس کثیف و سپس پوشیدن بهترین لباس های خوشبو و ارزشمند وآزاد شدن از قید و بندهای سنگین است . سپس امام سخنان خود را چنین ادامه می دهد: همین مرگ ، برای افراد کافر مانند کندن لباسهای فاخر و پوشیدن لباسهای آلوده و خشن و خروج از منزل های دل نشین و حرکت به منزل های وحشتناک است .

امام باقرعلیه السّلام می فرماید: الموتُ هو النَّوم الّذی یَاتِیکم فی کلّ لَیلهٍ الاّ اِنّه طَویلٌ مدّته . . . (130) مرگ همان خوابی است که هر شب به سراغ شما می آید ، لیکن مدّتش طولانی است . البتّه نظر مبارک امام مساءله مرگ و برزخ است .

امام صادق علیه السّلام می فرماید: الموتُ للمؤ من کاَطیَب رِیحٍ یَشُمّه . . . وللکافر کلَدغ الاَفاعی و کلَسعِ العَقارب

. . . (131) مردن برای مؤ من همچون بو کردن بهترین بوییدنی ها است و برای کافر همچون نیش عقرب ها و افعی ها است .