هر احساسی که در نهاد انسان است ، دو گونه می توان به آن پاسخ داد:
1 پاسخ موقّت ، کاذب و موهوم .
2 پاسخ مستدلّ ، دائمی و صادق .
مثلا شخصی که احساس تشنگی می کند ، هم می توان او را به چشمه های زلال هدایت کرد و هم می توان او را به سراب و آب نماهایی دروغین معرفی نمود ، و یا طفلی که از درون احساس گرسنگی می کند ، هم می توان او را به پستان پرشیر مادر رساند و هم می توان پستانک خشک را به جای پستان در دهن او قرار داد .
آری ، تمام احساس های صادقانه را دو گونه می توان پاسخ داد؛ پاسخی واقعی و دائمی و یا پاسخی کاذب و موقّت .
حضرت علی علیه السّلام می فرماید: حضرت محمّد صلّی اللّه علیه و آله آمد تا مردم را از بندگی بت ها به بندگی خدا و از اطاعت خلق به اطاعت خالق هدایت کند . (4)
بنابراین اصل و اساس ستایش و عشق در انسان وجود دارد که اگر این میل درونی به حق هدایت نشود ، از موهومات و خرافات سر در می آورد .
پاسخ خداوند توسّط پیامبران
تا کنون گفتیم که همه انسان ها در درون خود احساس جاودانگی و میل به بقا دارند و این احساس باید صادقانه و مستدلّ پاسخ داده شود . حال ببینیم پیامبران در این زمینه چه می گویند ، البتّه ما سیمایی از این پاسخ ها را نقل و در صفحات آینده ان شاءاللّه استدلال این
پاسخ ها را هم بیان خواهیم کرد ، انبیا می گویند: