معاد صفحه 81

امام صادق علیه السّلام می فرماید: بشارت در این آیه ، همان بشارتی است که در لحظه مرگ از زبان اولیای خدا می شنود . (247)

لحظات جان دادن بَدان

در اینجا نیز از کلام قرآن و روایات استفاده می کنیم ، قرآن آستانه مرگ گنهکاران را چنین ترسیم می کند:

1اءلّذینَ تَتَوفّاهُمُ المَلائِکَهُ ظالِمی اءنفُسِهِم فَاءلقَوا السّلَمَ ما کُنّا نَعمَلُ مِن سُوءٍ بَلی اِنّ اللّهَ عَلِیمٌ بِما کُنتُم تَعمَلُونَ(248) کسانی که با کفر و گناه به خود ظلم کرده اند ، همین که با فرشتگان ماءمور قبض روح برخورد می کنند ، خود را باخته و تسلیم شده و می گویند: ما کار بدی نکرده ایم ، ولی جوابی که می شنود این است که بلی ، شما جنایتکارید و خداوند به کارتان آگاه است .

آری ، آدمی که در تمام عمرش حیله و دروغ کارش بوده ، در لحظه مرگ و قیامت هم آن اخلاقیات خود

را از دست نمی دهد و به فرشتگان و خدا هم در حساس ترین لحظات دروغ می گوید .

2وَ لَوتَری اِذِ الظّالِمُونَ فِی غَمَراتِ المَوتِ وَالمَلائِکَهُ باسِطُوا اءیدِیهِم اُخرِجُوا اءنفُسَکُمُ الیَومَ تُجزَونَ عَذابَ الهَوْنِ بِما . . . (249) ای پیامبر ! اگر این ستمکاران را به هنگامی که در شدائد مرگ و جان دادن فرورفته اند مشاهده کنی ، فرشتگان قبض روح دست گشوده و به آنها می گویند: جان خود را خارج سازید که شما امروز گرفتار مجازات خوارکننده ای خواهید شد .

این نوع جان دادن بخاطر دو جهت است که در ادامه آیه نیز بیان شده است :

یکی اینکه بر خدا دروغ بستند .

دیگر اینکه در برابر آیات او سر تسلیم فرونیاوردند .