معاد صفحه 89

من از دنیا گول خوردم ، به او دل بستم و اطمینان کردم و از خدا غافل شدم .

من از آدم های دوست نما گول خوردم ، آنان مرا رها و خوار کردند .

من از فرزندانم گول خوردم که برای خوشی آنان دین ودنیایم را تباه کردم .

من از ثروتم گول خوردم و در حق خدا و مردم بخل نموده و انفاق نکردم .

و اکنون من از مدّت طولانی قبر رنج می برم و ناله ها دارم . . . .

قبر ، خانه تنگ ، تاریک و وحشتناک است . . . .

و در پایان می گوید: واحَسرَتاه عَلی ما فَرَّطْتُ فِی جَنْبِ اللّه . . . ای وای بر من ! حسرت بر من ، بخاطر آن سهل انگاری

هایی که در راه خدا کرده ام . . . (278)

در حدیث دیگری از پیامبر اسلام صلّی اللّه علیه و آله چنین می خوانیم :

سوگند به آن قدرتی که جان محمّد در دست اوست ! اگر مردم جایگاه مردگان را مشاهده می کردند و گفتارشان را می شنیدند ، او را رها کرده و به حال خودشان اشک ها می ریختند . زیرا روح آن مرده از بالای جنازه اش فریاد می زند و می گوید: ای اهل و فرزندانم ! دنیا شما را بازی ندهد ، همان گونه که مرا بازی داد ، تمام اموالی که در طول زندگی از حلال و حرام جمع کردم ، برای دیگران گذاردم که لذّتش برای دیگران و عقاب و مسئولیّتش برای من است . پس از آنچه بر سر من آمده بترسید و عبرت بگیرید . (279)