معادشناسی در قرآن کریم (جلد 1) صفحه 44

صفحه 44

اَجَل مُسَمّي: سرآمد و سـررسيد مقـررّ و معلوم.

قرآن بدان جهت اين تعبير را به كار مي‌برد كه انسان آن‌گاه كه با خويشتن خلوت مي‌كند و به ژرفاي جان و اعماق روح و گستره قلب خويش باز مي‌گردد، بهتر و بيشتر

1- 8 / روم .

(72) «»

مي‌تواند خرد خود را به‌كار گيرد و شــايسته‌تر و ظريف‌تر بينديشد و دقيق‌تر بيــابد.

اينك جاي طرح اين پرسش است كه انسان خردمند و خردورز، چگونه در پرتو انديشه مي‌تواند به اين حقيقت ظريف برسد و دريابد كه آفريدگار هستي همه پديده‌ها را براساس حق آفريد؟

و نيز اين انسان چگونه مي‌تواند از اين راه به فرا رسيدن روز رستاخيز و تــرديدناپذيــر بــودن جهــان پس از مـــرگ پــي بــرد و به آن يقيــن پيــدا كند؟

در پـــاسخ بايـــد گفـــت:

واقعيت اين است كه انسان هنگامي كه به آفرينش شگفت‌انگيز و سيما و سيرت متناسب و پرشكوه و زيباي خويش بنگرد و در اين مورد نيك بينديشيد، در خواهد يافت كه پديده و حادث است و قدرتي دانا و توانا و فرزانه او را پديد آورده است؛ قدرتي كه پاينده و بر پادارنده و زنده و جاويد است و به تمام رموز و اسرار آفرينش و نظام شگفت‌انگيزش آگاه است و هموست كه انسان را با همه ابعاد و ويژگي‌هايش براساس هــدف و حكمت آفــريده و در كــار او بيهودگي و بي‌هدفي وجود ندارد؛ و درست از اين راه است كه به سـرچشمه هستــي مي‌رســد و بــه او ايمــان مــي‌آورد.

«» (73)

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه