- اَلاِْهْداءِ 1
- متن تأييديه فقيه اهلبيت حضرت آية اللّه حاج سيدمرتضي خاتمي درخصوص 2
- مقدمه 4
- جهان پـس از مـرگ و پـايـان كشمكشها 5
- معنــاي لغــوي و اصطــلاحي معــــاد 5
- شأن نزول 6
- امكانواثباتمعادازراهتوجّهدادنبهآفرينشآغازينانسان 7
- شـــــأن نــــزول 8
- به پـرتـوي از قـدرت خــدا بر فـراز ســرتان بنگــريد 10
- تصويرسازي زيباي قرآنكريم دربارهمعاد 16
- پرتوي از شاهكار خدا در آفرينش 17
- پندارشركگرايان دربارهمعاد و روشنگريقرآن 21
- چرا انكار معاد؟ 24
- تفكر برانگيزترين دليل در امكان معاد 24
- مــردگان را اين گــونه زنده ميسازيم 27
- معاد و قصه اصحاب كهف 30
- از ورقگرداني ليل و نهـار انديشه كن! 32
- و آنگاه... 32
- سـه ديدگاه 34
- معاد در عالم جنين 37
- دلايل معــاد در عــالم گيـاه 42
- معاد و دو پرسش تفكرانگيز و هدايتبخش 43
- دلايل معاد 45
- امكان معاد ازطريق اثباتآفرينشنوزاد 47
- امكانمعادازطريقاثباتوفات 48
- امكانمعادازطريقاثباتحيات دراراضيموات 51
- امكان معاد از طريق اثبات پيدايش آب 55
- امكـان معـاد از طـريق اثبـات پيـدايش آتش 57
- دلايـل هفتگـانه براي امكان معاد (2) 60
- روز آشكارشدن بازندگي و زيانكاري جبرانناپذير 63
- از آن خبر بزرگ ميپرسند؟ 65
- چگــونگي آفرينش جديد در قيامت 69
- شأن نزول 72
- آيابدنها و استخوانهايپوسيده دگرباربهپاميخيزند؟ 72
- دوزخيان تيرهبخت 73
- معاد تجليگاه ارزشهـاي واقعـــي 75
- «كتابنامه» 78
ذلِـكَ يَـوْمُ التَّغابُنِ
آن روز، روز آشكــار شــدن زيان و زيــان كاري بــزرگ و جبــرانناپذير است.
آن روز، روزي اســت كه بــرنده و بــازنده ، زيـــان كــار و به زميــن خــورده ، سعــادتمنـــد و تيــرهبخت شنــاختــه شــده و صــفّهــا مشخــص ميگـــــردد.
واژه «تَغابُن» از باب «تَفاعُل» است و از ماده «غَبْن» برگرفته شده و منظور اين است كه آن روز روشن ميگردد كه چه كسي در زندگي خير و نيكي را پيشه ساخته و اينك به پاداش آن نايل آمده و چه كسي بدي و گناه را ترك كرده و از عذاب و كيفر سهمگين قيامت در امان مانده است. و نيز آشكار ميشود كه چه كسي زشتي و اصلاحناپذيري و حقستيزي را پاي فشرده و شايستهكرداري و دادگري و كارهاي خــداپسنـدانه را وانهــاده و اينـك گــرفتــار است.
(102) «»
ممكن است منظور اين باشد كه: آن روز روشن ميشود كه انسان باايمان بهره خويش از لذتهاي دنيا را به اميد رسيدن به نجات و نيكبختي آخرت ترك كرده و در سراي آخرت به پاداش خود رسيده است و احساس ميكند كه برنده است و در برابر آن انسان كفرگرا و گناهپيشه است كه در زندگي نيكوكاري و بزرگمنشي را وا نهاده و به زشتي و ستم روي آورده و آنجا درمييابد كه بازندهاي تيرهبخت است.
با اين بيــان آن روز، روز «غابِن» و «مَغْبُــون» يا بــرنــده و بــازنــده است و ايــن نــــام ديگـــر روز رستـــاخيـــز ميبــاشــد.
به باور «مُجاهِد» و «قتاده»، «يَوْمُ التَّغابُن» روزي است كه هم بهشتيان احساس باختن و زيانديدگي ميكنند و هم دوزخيان؛ چرا كه آنان درمييابند كه اگر كارهاي شايسته بيشتري انجام ميدادند و در دادگستري و بشردوستي و قانونگرايي دقت و جهاد بزرگتري ميكردند، جايگاه والاتري را به دست ميآوردند و گروه تيرهبخت نيز با نگاه به همنوعان و همدينان خويش در بهشت، با همه وجود احساس زيانكاري ميكننـــد كه خود را گــرفتار آتش و عـــذاب كردهاند.
«» (103)
از پيامبرگرامي صلياللهعليهوآله آوردهاندكه در تفسير آيه فرمود: